www.archive-gr-2013.com » GR » V » VAKXIKON

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".

    Archived pages: 1227 . Archive date: 2013-08.

  • Title: Vakxikon.gr - Τεύχος #22 - Για ό,τι δε γνωρίζεις αδημονείς
    Descriptive info: .. Aρχική.. Μανιφέστο.. Ταυτότητα.. Επικοινωνία.. Τεύχος #22.. Φύλλα Λογοτεχνίας.. Συνεντεύξεις.. Κείμενα.. Μεταφράσεις.. Προδημοσιεύσεις.. Διαβάσαμε.. Επιφυλλίδες.. Εικαστικά.. Εκδόσεις Vakxikon.. gr.. Vakxikon.. -.. Λέσχη Ανάγνωσης Ιουλίου: 10 βιβλία.. Συνέντευξη του Ρήγα Καππάτου στο Vakxikon.. 10 συγγραφείς και ποιητές δημοσιεύουν στο Vakxikon.. Καίρια κείμενα για επίκαιρα βιβλία.. Συνέντευξη της Λιάνας Σακελλίου στο Vakxikon.. Η Αγγελική Δημουλή μεταφράζει Σαντάλ Μπιτσινί.. Συνέντευξη της Ισμήνης Κανσή στο Vakxikon.. Copyright 2008 - 2013.. Vakxikon.. | Eγγραφείτε στο.. Newsletter.. | Με την υποστήριξη της.. Enterweb..

    Original link path: /
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Μανιφέστο
    Descriptive info: Μανιφέστο.. Τίποτα δεν είναι αληθινό, η Προπαγάνδα συνεχίζεται.. Απ’ τις ακρώρειες των πόλεων, από το πουθενά, σιγά-σιγά και αθόρυβα, συγκεντρωνόμαστε.. Κάτω από το χαμηλό φως των χαμόγελων, ανοίγουμε το χάρτη της ονειρικής μας πολεοδομίας και σχεδιάζουμε τις διαδρομές μας.. Δεν πρόκειται να τις ακολουθήσουμε, το ξέρουμε.. Άγνωστοι οιωνοί και συγχρονίες απρόβλεπτες θα μας οδηγήσουν.. Καίμε το χάρτη, από τις φλόγες ανάβουμε τσιγάρα, και ξεκινάμε.. Στην Προβηγκία και στην Ήπειρο, σε βόρεια πλάτη και θάλασσες ζεστές, περιπλανιόμαστε.. Χανόμαστε στον κόσμο, συναντιόμαστε.. Έχουμε μάθει ότι ο δρόμος είναι μονόδρομος, ο γυρισμός ανέφικτος.. Δεν θα ξαναγυρίσουμε.. Γονατίζουμε, βουτάμε τα χέρια μας στο χώμα, στο νερό, και με τη λάσπη υψώνουμε καθεδρικούς ναούς αφιερωμένους στην ετοιμόρροπη δόξα της διαπροσωπικής περιπέτειας.. Ανυπόληπτοι ιερείς μας δίνουν την ευχή τους.. Κι ένα μπουκάλι για το δρόμο.. Σε δρόμους πολυσύχναστους, στη μέση της  ...   μεθυσμένοι φρουροί της ομορφιάς και της υποκειμενικότητας.. Εισαγωγοί – και όχι εισηγητές – από καιρό της υποψίας για την υπεροχή της αμφιβολίας απέναντι σε όλες τις πεποιθήσεις, μαθητεύουμε αδιάκοπα στην αυθεντική χειροτεχνία του χαμογελωτοποιού.. Η μόνη γευσιγνωσία την οποία αναγνωρίζουμε, και στην οποία επιδιδόμαστε, είναι εκείνη των φιλιών.. Χωρίς κραυγές – ποτέ με κραυγές – αλλά με έναν ψίθυρο που θα γίνει καταρράκτης, υπερασπιζόμαστε τη συκοφαντημένη συντροφικότητα.. Τα λόγια και οι πράξεις μας, όταν μεγαλώσουν, θέλουν να γίνουν τραγούδια.. Δεν έχει σημασία αν θα τα τραγουδήσουμε εμείς ή άλλοι.. Άλλωστε εμείς, Εμείς, είμαστε οι Άλλοι, είμαστε ο Καθένας.. Αφήνουμε πίσω μας τα πένθιμα παγοπέδια της ιδεολογίας για να ασκηθούμε χαμηλόφωνα στη φαντασία και στην ξεχασμένη τέχνη των συναντήσεων.. Θα ξεκινήσουμε, ξεκινάμε, έχουμε ξεκινήσει.. Αλλά δεν είμαστε ακόμα εδώ.. Ερχόμαστε.. Χάρτινοι ήρωες μας δείχνουνε το δρόμο..

    Original link path: /content/view/14/30/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Ταυτότητα
    Descriptive info: Ταυτότητα.. Eκδόσεις |.. Περιοδικό | Ραδιόφωνο.. 2008.. Εκδότης.. :.. Βακχικόν - Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία.. Περιοδικό Γραμμάτων Τεχνών Vakxikon.. Κυκλοφορεί το πρώτο 15ήμερο ανά τρίμηνο.. ISSN.. : 1791 - 504X.. Διευθύνεται από Συντακτική Ομάδα.. Νέστορας Πουλάκος, Νίκος Μπίνος,.. Στράτος Προύσαλης.. Συνεργάτες.. Νάνσυ Αγγελή, Δημήτρης Αγγελής, Κούλα Αδαλόγλου, Δημήτρης Αθηνάκης,.. Ζ.. Δ.. Αϊναλής, Μαίρη Αλεξοπούλου,.. Σοφία Αργυροπούλου (Άτη Σολέρτη), Ειρήνη Ασημένου, Bίκυ Βανίδη, Θοδωρής Βοριάς, Γιώργος Γαλίτης, Πέτρος Γαρδικλής, Μιχάλης Γεωργιάδης, Στέλλα Γεωργιάδου, Μαρία Γιαγιάννου, Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, Γιάννης Γιαννουλέας, Έλενα Γιαννουτάκη, Τζούλια Γκανάσου, Αναστασία Γκίτση, Γιάννης Γκούμας, Κώστας Γούναρης, Πωλίνα Γουρδέα, Τάσος Δενελάβας, Αγγελική Δημουλή, Γιώργος Δουατζής, Αναστάσιος Δρακόπουλος, Παναγιώτης Ελ Γκεντί, Έρη Ελευθερακούδη, Νίκος Ερηνάκης, Νίκος Ευαντινός, Θεοδοσία Ζαμπάκα, Μαρίλη Ζαρκάδα, Νατάσα Ζαχαροπούλου, Άννα Ζιώγα, Μαρία Θεοφιλάκου, Aπόστολος Θηβαίος, Άννα-Μαρία Ιακώβου, Χρυσάνθη Ιακώβου, Στάθης Ιντζές, Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Mαρία Ιωαννίδου, Θεοδοσία Καϊδόγλου, Μαρία Καζαντζίδου, Σωτήρης Κακίσης, Λένα Καλλέργη, Σταμάτης Καλογερόπουλος, Βάγια Κάλφα, Ανθή Κανιούρα, Kατερίνα Καντσού, Νάντια Καρακούλα, Κώστας Καραμουζάς, Στεφανία Κοκκόση, Κατερίνα Καριζώνη, Γιώργος Καρτάκης, Κατρίν Σ.. Καρυπίδου, Γιώργος Κατσαντώνης, Μαρία Κατσοπούλου, Βούλα Κατωπόδη, Στεφανία Κοκκόση, Σοφία Κολοτούρου, Στάθης Κομνηνός, Χάρις Κοντού, Χρήστος Κορέλας, Έλσα Κορνέτη, Μαρία Κουγιουμτζή, Δάνης Κουμασίδης, Νίκος Κουρμουλής, Άννα Κουστινούδη, Διονύσης Κούτρας, Χλόη Κουτσουμπέλη, Χρίστος Κρεμνιώτης, Νεκτάριος-Γιώργος Κωνσταντινίδης, Ντέμης Κωνσταντινίδης, Παναγιώτης Κωνσταντίνου, Γιάννης Λαζάρου, Γιώργος Λαμπράκος, Γιάννης Λειβαδάς, Νίκος Λέκκας, Βάνα Λυδάκη, Πόλυ Μαμακάκη, Έλενα Μαρούτσου, Κυριάκος Μαργαρίτης, Ελεάννα Μαρτίνου, Έρη Μαυρακη, Πένυ Μαυρέα, Ανέστης Μελιδώνης, Στέργιος Μήτας, Ευαγγελία Μισραχή, Κατερίνα Μόντη, Ιωάννα Μουσελιμίδου, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Γιώργος Μπλάνας, Κωνσταντίνος Μπούρας, Φαίη Νάση, Άννα Νιαράκη, Διονυσία  ...   Τάσος Ψάρρης, Arch Stanton, Klicket, Ernesto Carnetti, Eliza Day, Johnny Handsome, Μάρθα Soderquist.. Αρχισυνταξία - Επιμέλεια.. :.. Νέστορας Πουλάκος.. Σχεδιασμός - Γραφιστικά.. Φωτογραφίες.. Αλέξανδρος Κατσής.. , Θεοδοσία Ζαμπάκα, Μαρία Τσιράκου, Αλέξιος Μάινας.. Λογιστήριο.. Νίκος Μπίνος, Aλίκη Αποστολάκη.. Διαφήμιση.. Νίκος Μπίνος, Διονύσης Κούτρας.. Τεχνική Υποστήριξη.. www.. enterweb.. Διαδικτυακή Υποστήριξη.. cretaforce.. Since 2011.. e-books έντυπα βιβλία.. Διευθύνεται από Εκδοτική Ομάδα.. Συντονισμός.. Ομάδα Παραγωγής.. Κατερίνα Συνοδινού,.. , Νέστορας Πουλάκος, Ανθή Κανιούρα.. : Νίκος Μπίνος.. , Aλίκη Αποστολάκη.. Τυπογραφείο:.. PrintFair.. Vakxikon Radio.. Since 2012.. B' Περίοδος.. Yπεύθυνος Προγράμματος.. Υπεύθυνος Ροής Server:.. Διονύσης Κούτρας.. Παραγωγοί.. Αριστοτέλης Βικεντίου, Μαρία Γιαγιάννου, Σταύρος Καμπάδαης, Διονύσης Κούτρας, Νίκος Μπίνος,.. , Νέστορας Πουλάκος, Ρένα Τριανταφύλλου, Βαγγέλης Φαρφαρέλος, Άρης Χατζηστεφάνου.. Τεχνική.. Διαδικτυακή.. Υποστήριξη.. tech-store.. Ευχαριστίες.. στη μνήμη του Φώτη Μπατσίλα και της Λουκίας Ρικάκη, στον Τάσο Ρήτο και την Κατερίνα Καντσού, στην Αλεξία Νταμπίκη και τη Βούλα Μικρού, τον Μανώλη Τραντά, στους Μιχάλη Λεοντακιανάκο Σίσσυ Πετρίδη-Λεοντακιανάκου,.. Παναγιώτη Πάκο,.. Δάφνη Γούτσαρη, Σίσσυ Πετυχάκη, Πέτρο Ασπρόπουλο και Φώτη Σάγο, Μαίρη Αλεξοπούλου και Βασιλεία Τσιμπίδη, Εκδόσεις Ash in Art - Ασυνάρτητες Υποθέσεις Τέχνης - Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία, Μιχάλη Γεωργιάδη, Λαμπρινή Κιουλτζίδη και Λυκούργο Ντουζέπη, Δημήτρη Γαρδεράκη και Άγγελο Μπολώτο, The Path Information Technologies PC2Help Internet Services, Arch Stanton και Χρήστο-Ηρακλή Τσατσούλη, web ρ/σ tripradio.. gr, chimeres.. gr, radiobubble.. gr, radioonair.. gr, eclectic radio (ash in art) και clipartradio.. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του υλικού του περιοδικού μόνο με την αναφορά της πηγής.. Όλες οι περιλαμβανόμενες στο vakxikon.. gr πληροφορίες/άρθρα/κείμενα/σχόλια/εικόνες/ήχοι αποτελούν απόψεις των συντακτών δημιουργών τους..

    Original link path: /content/view/15/31/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Επικοινωνία
    Descriptive info: Επικοινωνία.. Εκδόσεις, Περιοδικό, Ράδιο Vakxikon.. gr.. Σαλαμίνος 8.. Αγ.. Δημήτριος.. Αττική.. 173 41.. 6949815141.. Νέστορας Πουλάκος: info@vakxikon.. gr - Στράτος Π.. : stratos.. p@vakxikon.. gr - Νίκος Μπίνος: binos.. n@vakxikon.. gr - Vakxikon Radio: radio@vakxikon.. gr - Εκδόσεις Vakxikon.. gr: editions@vakxikon..

    Original link path: /component/option,com_contact/Itemid,3/lang,el
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Αρχείο Τευχών Vakxikon.gr
    Descriptive info: Αρχείο Τευχών Vakxikon.. Τεύχος 1.. Μάρτιος 2008.. Κάποτε χύνεται το φως από το κορμί.. Τεύχος 2.. Ιούνιος 2008.. Τα πάντα χαμένα σε δαχτυλίδια καπνού.. Τεύχος 3.. Σεπτέμβριος.. 2008.. Περιστέρια οδηγούν μεσάνυχτα ένα περιπολικό.. Τεύχος 4.. Δεκέμβριος 2008.. Εδώ ζούμε όλοι σε μια φιλόδοξη φτώχεια.. Τεύχος 5.. Μάρτιος 2009.. Είναι ώρα να δέσουμε τα κορμιά μας.. Τεύχος 6.. Ιούνιος 2009.. Τους άδειους κάδους της ελπίδας κυκλοφέρνω.. Τεύχος 7.. Σεπτέμβριος 2009.. Εφέτος στ' αλήθεια εφοβήθηκα την παγωνιά τη μοναξιά το κρύο.. Τεύχος 8.. Δεκέμβριος 2009.. Εχασα τις μέρες μου αναζητώντας τη ζωή μου.. Τεύχος 9.. Μάρτιος 2010.. Εστω και μία φορά στη ζωή αξίζει κανείς να παίξει για να χάσει..  ...   ποτέ / Τα πάντα έρχονται στην ώρα τους.. Τεύχος 12.. Δεκέμβριος 2010.. Νοσταλγώ το ασύλληπτο.. Τεύχος 13.. Μάρτιος 2011.. Περνούν άνθρωποι πλάι μου, αφηρημένοι.. Τεύχος 14.. Ιούνιος 2011.. Απαγορεύεται η είσοδος εις τους μη έχοντες υγρασία.. Τεύχος 15.. Σεπτέμβριος 2011.. Κι ο θάνατος νομίζω δεν είναι παρένθεση.. Τεύχος 16.. Δεκέμβριος 2011.. Η αγάπη μας ως επικίνδυνο πείραμα.. Τεύχος 17.. Mάρτιος 2012.. Το δύσκολο είναι ν' αγαπάς.. Τεύχος 18.. Iούνιος.. 2012.. Χάσε με να 'ρθω μαζί σου.. Τεύχος 19.. Να ψηλαφείς την απουσία μου.. Τεύχος 20.. Δεκέμβριος.. Πατάς mute - γράφεις το ποίημα.. Τεύχος 21.. Μάρτιος.. 2013.. Μην πιστεύεις στις λέξεις.. Τεύχος 22.. Ιούνιος.. Για ό,τι δε γνωρίζεις αδημονείς..

    Original link path: /index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=58&Itemid=4679
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Εκδόσεις Vakxikon.gr
    Descriptive info: Arxeio Teuxwn.. Ε-books.. Αγοράστε και διαβάστε τα e-books των εκδόσεων Vakxikon.. gr είτε με.. τραπεζική κατάθεση.. είτε στα βιβλιοπωλεία:.. myebooks.. ,.. cosmotebooks.. και ianos.. Δωρεάν e-books.. Τα e-books των Εκδόσεων Vakxikon.. Tα ψηφιακά βιβλία των Εκδόσεων Vakxikon.. gr διατίθενται σε μορφή.. PDF.. Aυτά που πωλούνται από τα ψηφιακά βιβλιοπωλεία είναι με κρυπτογράφηση DRM (DRM Adobe digital rights management).. Αυτά που διατίθενται δωρεάν από το site μας και από τα ψηφιακά βιβλιοπωλεία δεν περιέχουν DRM.. Όλοι οι τίτλοι μας είναι αναγνώσιμοι σε Mac OS X και Windows, καθώς και από την πλειονότητα των συσκευών ανάγνωσης.. (Σημ.. Σ.. το Kindle της Amazon, ακολουθείστε πρώτα τη διαδικασία μετατροπής των αρχείων σε.. mobi.. ).. Η διαδικασία φόρτωσης των βιβλίων που πωλούνται στον υπολογιστή ή τη συσκευή σας γίνεται αυτόματα, εκτός κι αν είναι η πρώτη φορά που αγοράζετε ψηφιακό βιβλίο.. (βλ.. παρακάτω).. Η διαδικασία φόρτωσης των βιβλίων που διατίθενται δωρεάν.. στον υπολογιστή ή τη συσκευή σας γίνεται αυτόματα.. αρκεί να διαθέτετε.. το πρόγραμμα της Adobe.. που διαβάζει αρχεία.. Τα ψηφιακά βιβλία που αγοράζονται ή διαβάζονται δωρεάν από τα συνεργαζόμενα ψηφιακά βιβλιοπωλεία, προαπαιτούν να δημιουργήσετε λογαριασμό σε αυτά εντελώς δωρεάν (να εγγραφείτε δηλαδή ώστε να αγοράσετε ή να κατεβάσετε ελεύθερα).. Tα δωρεάν e-books.. gr που διατίθενται δωρεάν, διαβάζονται:.. Στην πλατφόρμα.. issuu.. com.. , η οποία είναι συμβατή σε iPad, αλλά και στο site μας.. vakxikon.. Στα ψηφιακά βιβλιοπωλεία.. και.. , όπου αγοράζετε.. εικονικά.. τους τίτλους μας και τους διαβάζετε.. στον υπολογιστή ή τη συσκευή σας.. Τα e-books προς πώληση.. gr που διατίθενται προς πώληση από τα ψηφιακά βιβλιοπωλεία (myebooks.. gr, cosmotebooks.. gr), διαβάζονται:.. Στα.. pc / mac /  ...   τις εφαρμογές myebooks R και cosmotebooks R από το Apple Store, για τα αντίστοιχα βιβλιοπωλεία.. συσκευές Android Tablets - Smartphones.. Μην κατεβάζετε ψηφιακά βιβλία πριν κατεβάσετε εντελώς δωρεάν τις εφαρμογές myebooks R και cosmotebooks R από το Google Store, για τα αντίστοιχα βιβλιοπωλεία.. Windows 8 PC - Tablets.. Μην κατεβάζετε ψηφιακά βιβλία πριν κατεβάσετε εντελώς δωρεάν την εφαρμογή myebooks R από το Windows Store, για το ομώνυμο βιβλιοπωλείo.. Για περισσότερα διαβάστε.. gr πωλούνται από τα ψηφιακά βιβλιοπωλεία (myebooks.. gr).. με χρέωση πιστωτικής κάρτας ή μέσω της υπηρεσίας paypal.. το ψηφιακό βιβλιοπωλείο cosmotebooks.. gr έχουν ένα.. συγκεκριμένο και πλέον ευέλικτο τρόπο αγορών.. οι συνδρομητές Cosmote συμβολαίου και καρτοκινητής.. Επίσης με τραπεζική κατάθεση σε λογαριασμό των Εκδόσεων Vakxikon.. gr και αποστολή σχετικού Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε , σας στέλνετε το αρχείο.. PDF μαζί με την απόδειξη αγοράς.. Τα έντυπα βιβλία των Εκδόσεων Vakxikon.. Tα έντυπα βιβλία των Εκδόσεων Vakxikon.. gr διατίθενται.. προς πώληση.. στα βιβλιοπωλεία του.. Ιανού.. (σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη όπως και στο.. site.. του), της.. Πρωτοπορίας.. (σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα όπως και στο.. της), του.. The Book Loft.. (Πατρ.. Ιωακείμ 44 Κολωνάκι, Αθήνα).. του.. Έναστρον.. (Σόλωνος 101, Αθήνα) και αποκλειστικώς ηλεκτρονικά -με χρέωση πιστωτικής κάρτας ή μέσω paypal- στην.. Cosmotebooks.. Επίσης, εάν είστε επαγγελματίας μπορείτε να τα αναζητήσετε από την εταιρεία διακίνησης.. Φυτράκης Α.. Ε.. ή να επικοινωνήσετε.. σ.. τ.. η διεύθυνση.. Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε στο τηλέφωνο 6949815141 (κος Νέστορας Πουλάκος)..

    Original link path: /content/view/1092/4678/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Λέσχη Ανάγνωσης Ιουλίου: 10 βιβλία
    Descriptive info: Κατηγορίες.. Της Σύνταξης.. Συνεντέυξεις.. Αναγνώσεις.. Τέχνες.. Κινηματογράφος.. Θέατρο.. Μουσική.. Παρουσιάσεις.. Σφηνάκια.. Τελευταία Σελίδα.. 4 Ur Eyes Only.. Ένθετο της Δευτέρας.. Λέσχη Ανάγνωσης Ιουλίου: 10 βιβλία.. Τα εκατό ωραιότερα ερωτικά ποιήματα της ισπανικής γλώσσας, μτφρ.. - ανθ.. Ρήγας Καππάτος, Εκδόσεις Εκάτη 2000.. Πώς ξεκινάνε όλα από ένα ποίημα, ή φορές, πώς καταλήγουν σε αυτό; Είναι ο έρωτας η αιτία - αιτία για το ποίημα και για την ανθολόγησή του ίσως;.. Τα εκατό ωραιότερα ερωτικά ποιήματα της ισπανικής γλώσσας.. , μια δίγλωσση έκδοση από τις Eκδόσεις Εκάτη έχουν μέσα τους τον έρωτα του ποιητή και καθηγητή της ισπανικής γλώσσας Πέδρο Λάστρα και του μελετητή και μεταφραστή Ρήγα Καππάτου για τα ποιήματα που έχουν γραφεί σε μια ξένη γλώσσα, την ισπανική, και απευθύνονται σε όσους μπορούν να μιλήσουν την κοινή γλώσσα του έρωτα.. Ο έρωτας είναι το ανεξάντλητο θέμα των ποιητών.. Η ποίηση που έχει γραφτεί στην ισπανική γλώσσα, έχει τη δική της μεγάλη και αδιαμφισβήτητη μερίδα από αυτά τα αριστουργήματα.. «Είναι πρόκληση», λένε στον πρόλογο του βιβλίου οι συντελεστές του Ρήγας Καππάτος και Πέδρο Λάστρα, «γιατί η παραγωγή σε αυτήν τη γλώσσα είναι πολύ μεγάλη, ομιλείται σε πάνω από 20 χώρες, καλύπτει χωρίς διακοπές το χρονικό διάστημα από τον 15ο αιώνα της ισπανικής αναγέννησης ως τους μοντερνιστές της εποχής μας».. Οι δύο ανθολόγοι παρουσιάζουν εδώ, τη δικιά τους εκλογή των ποιημάτων που γράφτηκαν στη γλώσσα του Γκαρθιλάσο, του Κεβέδο, του Γκόνγκορα.. Σονέτα, μπαλάντες και ποιήματα σε ελεύθερο στίχο παρασύρουν τον αναγνώστη σε μια γνωριμία με όλη την κλίμακα των συναισθημάτων που προκαλεί ο φτερωτός θεός σε 78 ποιητές από 14 χώρες, ανάμεσά τους και 4 αποδέκτες του βραβείου Νόμπελ.. Γιατί σκοπός των Πέδρο Λάστρα και Ρήγα Καππάτου είναι «μια ανθολογία ερωτικών ποιημάτων και όχι χωρών ή ποιητών» και για δικιά μας ευχαρίστηση τον πέτυχαν.. Μαρία Τσιράκου.. Παρθένος με καρκίνο, φιλοσοφία, Κώστας Σεμερτάκης, Εκδόσεις Δίαυλος 2012.. Καυστικός, ειρωνικός, ωμός; Αυτός είναι ο.. Παρθένος με καρκίνο.. Αντιμετωπίζει τη ζωή με χιούμορ και αθεράπευτο πραγματισμό.. «Έκπληξη θα προκαλέσει το γεγονός ότι θα ξανανιώσεις σαν έφηβος ακόμη και σ’εσένα τον ίδιο.. Θα συμβεί εντελώς φυσικά όταν ο μισθός σου θα είναι ίδιος σε απόλυτα μεγέθη με το χαρτζιλίκι που έπαιρνες όταν ήσουν μικρός».. Το βιβλίο αυτό θα σας κερδίσει από τις πρώτες κιόλας γραμμές.. Αν δεν πιστεύετε στα ζώδια, ο τίτλος ίσως σας κάνει δύσπιστους.. Ίσως αναρωτηθείτε για ποιο λόγο να διαβάσετε το βιβλίο αυτό.. Όταν όμως θα ξεκινήσετε την ανάγνωση, θα πιάνετε τον εαυτό σας να χαμογελά, αδιαφορώντας για το αν βρίσκεστε στο μετρό, το λεωφορείο ή τη δουλειά.. Δε χρειάζεται να ξέρετε από ζώδια για να καταλάβετε ότι ο Παρθένος με Καρκίνο έχει επιτυχία στις προβλέψεις του για εσάς.. «Τη στιγμή που θα αναγκαστείς να ανέβεις πέντε ορόφους με τα πόδια και το τσιγάρο στο χέρι, θα συνειδητοποιήσεις με κομμένη την ανάσα ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να κόψεις το κάπνισμα.. Η μάχη με την εξάρτηση, όμως, θα αποδειχτεί άνιση, οπότε θα επιλέξεις να κόψεις τις σκάλες».. Αλήθεια όμως, πιστεύετε στα ζώδια; Στη φιλία; Τον έρωτα; Τις ανθρώπινες σχέσεις; Εάν ναι, ετοιμαστείτε να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας.. Αν πάλι όχι, ετοιμαστείτε να ταυτιστείτε απόλυτα με τον Παρθένο με Καρκίνο.. Στεφανία Κοκκόση.. Κατά χρόνον ευαγγέλιο, ποίηση, Γιώργος Χ.. Στεργιόπουλος, Εκδόσεις των Φίλων 2012.. Κάθε φορά που φτάνει στα χέρια μου μια ποιητική συλλογή νέου ανθρώπου, παίρνω μεγάλη χαρά.. Διότι κάθε έργο νέου ποιητή, συνιστά προσφορά σε έναν αέναο διάλογο με τον συνάνθρωπο, με τον κόσμο.. Κι η χαρά γίνεται μεγαλύτερη λόγω πικρής συγκυρίας, όπου η ανάγκη για άκουσμα νέων φωνών γίνεται επιτακτική.. Διότι στους χαλεπούς καιρούς μας, από πού θα πήγαζε η ελπίδα, αν όχι από νέους δημιουργούς;.. Να λοιπόν γιατί έχω χαρά μ’ έναν ποιητή απέναντί μου, να τραγουδάει, να μοιράζει το τραγούδι του σε μας, αποζητώντας τη στοιχειώδη δικαιολογία ύπαρξης κάθε δημιουργού μέσα από τη μοιρασιά του έργου του με τους άλλους.. Το έργο χωρίς αποδέκτη, νομίζω, δεν μπορεί να υπάρχει.. Γι αυτό πασχίζουμε όσοι γράφουμε να το δείχνουμε με την ελπίδα της αποδοχής.. Θα ξεκινήσω από τον τίτλο του βιβλίου που μας έφερε εδώ σήμερα:.. Κατά χρόνον ευαγγέλιο.. Η αρχαιοελληνική λέξη Ευαγγέλιο σημαίνει την καλή αγγελία, το χαρμόσυνο νέο.. Το νέο, ως ποιητική παρουσία εδώ, είναι πράγματι χαρμόσυνο.. Ο Γιώργος Στεργιόπουλος, μην ξεχνάτε, είναι μουσικός.. Έχει αίσθηση της αρμονίας και του μέτρου, στοιχείων που συνιστούν την μουσικότητα του ποιητικού λόγου.. Και την μουσικότητα, την παρατηρώ και στα πεζόμορφα ποιήματά του, όπως, για παράδειγμα, στο πρώτο της συλλογής, «Το αστέρι».. Όμως στην περίπτωση Στεργιόπουλου δεν έχουμε απλά ένα τραγούδι.. Έχουμε μία - πότε εμφανή, πότε όχι - σύνδεση της ποιητικότητας με τη φιλοσοφική ενατένιση του κόσμου, των σχέσεων, των ανθρώπων, του εαυτού.. Κι ομολογώ, αυτά τα ψήγματα φιλοσοφικής αναζήτησης με συγκινούν.. Διότι κρύβουν την αγωνία της πορείας, προς μια τελείωση που δεν αποτελεί στόχο, αλλά άπιαστο όριο μιας όμορφης και, φορές, άχαρης πορείας.. Ο διάλογος με την όποια ετερότητα είναι άκρως παραγωγικός, προκαλεί για σκέψη και αποτρέπει την άγονη στατικότητα.. Εδώ το στίγμα της ψυχαγωγίας με την έννοια της αγωγής ψυχής, είναι έντονο και παραπέμπει σε ελπιδοφόρες σκέψεις για το μέλλον της γραφής του Στεργιόπουλου.. Προσέλαβα ως υπερβολική τη λακωνικότητα σε ορισμένες περιπτώσεις, αναγκαίο συστατικό βέβαια στην ποιητική γραφή, αλλά θα το ήθελα πιο ήπιο.. Τα πεζοποιήματα μου άρεσαν ιδιαίτερα.. Θεωρώ ότι η γραφή του Στεργιόπουλου υπόσχεται πολλά βήματα ακόμα, φαντάζομαι ότι οι αντιδράσεις που εισπράττει τον γεμίζουν δημιουργική ευθύνη και περιμένω με πραγματική περιέργεια το επόμενο ποιητικό του βήμα.. Κλείνοντας, δράττομαι της ευκαιρίας να πω ότι οι καιροί απαιτούν από τους ποιητές εγρήγορση.. Ιδιαίτερα από τους νέους ποιητές.. Διότι οι νέοι είναι αυτοί που ίσως κάτι αλλάξουν στον κόσμο.. Και το λέω αυτό, διότι έχω πλήρη συναίσθηση του τι είδους κόσμο παραδώσαμε στους νεώτερους.. Έναν κόσμο που τους γεμίζει αβεβαιότητα, ανασφάλεια, φόβο, απάνθρωπη σκληρότητα.. Δε χρειάζονται οικονομικές και κοινωνιολογικές αναλύσεις.. Αρκεί μια βόλτα στους δρόμους της πρωτεύουσας για να έχει κάποιος εικόνα της σημερινής ποιότητας ζωής, της απανθρωπιάς, της ένδειας, που μαστίζουν τον τόπο μας.. Ζούμε μια πρωτοφανούς υφής δικτατορία με άρση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών.. Δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με αγώνες δεκαετιών από τους γονείς μας.. Ζούμε την άρση ως και συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πολιτών.. Υπονομεύεται το δικαίωμα των νέων μας στην εργασία, την Υγεία, την Παιδεία, στην ίδια τη ζωή.. Αυτόν τον κόσμο σας παραδίδουμε.. Κι αν δεν είμαστε εμείς οι μεγαλύτεροι ένοχοι συμμετοχής σε αυτή την κατάσταση, το βέβαιο είναι ότι είμαστε ένοχοι ανοχής.. Μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο, καλείται ο ποιητής να κάνει τη μεγάλη στροφή από το εσωστρεφές προσωπικό προς το συλλογικό.. Καλείται με το τραγούδι του, που πολλές φορές ενοχλεί, να καταγράψει την πραγματικότητα, να υμνήσει τον άνθρωπο και να υπηρετήσει το δικό του αξιακό σύστημα, μακριά από μικρόψυχες κομματικές σκοπιμότητες.. Μην ξεχνάμε ότι η φωνή του ποιητή έρχεται από πολύ μακριά.. Έχει ρίζα στις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής.. Απλώνεται κι αγκαλιάζει μεγάθυμα την οικουμένη.. Είναι έτοιμη να ζεστάνει τους μοναχικούς, τους αδύναμους, τους έχοντες ανάγκη, με ταπεινότητα και κυρίως πολλή αγάπη.. Ίσως ακούγεται παράταιρο, αλλά απευθυνόμενος στους νέους ποιητές, όπως ο Γιώργος Στεργιόπουλος, νιώθω την ανάγκη να πω: Εμείς αποτύχαμε.. Τώρα, σε σας εμπιστευόμαστε το βάρος τόσων ανεκπλήρωτων ονείρων.. Γιώργος Δουατζής.. Η εξέγερση των νεκρών, μυθιστόρημα, Θανάσης Καρτερός, Εκδόσεις Καστανιώτη 2012.. Το νέο μυθιστόρημα του Θανάση Καρτερού θα μπορούσε χωρίς αμφιβολία να χαρακτηριστεί ως πολιτικό.. Η ηρωίδα του ζει σε μία άκρως αντιδημοκρατική κοινωνία, η οποία έχει ως μόνο σκοπό το κέρδος και χρησιμοποιεί εντελώς ιδιότυπες και «σκληρές» μεθόδους για να σωφρονίσει τα μέλη της.. Σε μία τέτοια κοινωνία οι μη παραγωγικές ομάδες του πληθυσμού, αυτοί που δεν αποτελούν μέρος του συστήματος, όπως οι πόρνες, οι ομοφυλόφιλοι, οι αναρχικοί και οι ηλικιωμένοι, θεωρούνται επιζήμιοι για το κράτος και εξολοθρεύονται.. Η ηρωίδα Αντιγόνη θα προσπαθήσει να αντισταθεί και θα ξεκινήσει τη δική της εξέγερση, μαζί με τους υπόλοιπους «νεκρούς» απέναντι στην κρατική εξουσία.. Ο συγγραφέας χρησιμοποιώντας έναν ιδιόμορφο τρόπο γραφής καθώς και αλληγορικά στοιχεία μας περιγράφει μία κοινωνία η οποία παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με τις σύγχρονες αστικές κοινωνίες.. Σε πολλά σημεία θα δούμε κοινά χαρακτηριστικά με τη δική μας κοινωνία η οποία έχει σαν σκοπό το κέρδος και με διάφορους τρόπους αποκλείει κοινωνικά «αδύναμες» ομάδες με στόχο όχι τη φυσική τους εξόντωση, όπως στο μυθιστόρημα του Θανάση Καρτερού, αλλά τη μη ενσωμάτωση τους σε ένα κοινωνικό σύστημα που η εκάστοτε εξουσία καθορίζει τις ζωές των αδυνάτων, αποκλείοντας κάθε μορφή ελευθερίας.. Το ζήτημα και ο προβληματισμός που προκύπτει όμως είναι κατά ποσό οι «νεκροί» της σημερινής κοινωνίας θα εξεγερθούν κάποια στιγμή και θα διεκδικήσουν έναν κόσμο δίκαιο και ελεύθερο;.. Αλεξία Νταμπίκη.. Ιχνηλάτες ανέμων, ποίηση, Αχιλλέας Κατσαρός, Ιδιωτική έκδοση 2013.. Πολλές φορές η κριτική κάνει το λάθος να μην ασχολείται με μια ποιητική συλλογή αν δεν συνοδεύεται από ένα βαρύγδουπο όνομα εκδοτικού οίκου.. Πόσο μάλλον όταν δεν αναφέρεται καθόλου εκδοτικός οίκος, που σημαίνει ότι ο ποιητής έχει πάει απευθείας στο τυπογραφείο και έχει κάνει ένα είδος αυτοέκδοσης.. Όμως, υπάρχουν ποιητικές συλλογές, που μπορούν να σταθούν δίχως τα δεκανίκια της διαφήμισης από το σημερινό εκδομιντιακό κατεστημένο.. Μια τέτοια ποιητική συλλογή είναι και το βιβλίο του Αχιλλέα Κατσαρού.. Ιχνηλάτες ανέμων.. Το πρώτο, που παρατηρεί κανείς στη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή είναι ότι ο ποιητής χρησιμοποιεί διάφορα είδη ποίησης χωρίς να μπαίνει σε κάποιο καλούπι.. Έτσι, συναντάμε ποιήματα σουρεαλιστικά δίπλα σε ποιήματα παραδοσιακής τεχνοτροπίας – λόγου χάρη κριτικές μαντινάδες – συμβολισμό, υπαρξιακές αγωνίες και κοινωνικό προβληματισμό.. Πολλές και διαφορετικές είναι και οι εμπνεύσεις του Αχιλλέα Κατσαρού.. Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι ο ποιητής είναι επηρεασμένος από τον Οδυσσέα Ελύτη, επειδή χρησιμοποιεί δυο φορές ως μότο ορισμένους στίχους του, όμως, προχωρώντας στο διάβασμα της ποιητικής συλλογής «Ιχνηλάτες ανέμων», παρατηρούμε ότι ο ποιητής είναι επηρεασμένος, ιδιαίτερα και από τον Καβάφη.. Παρά τις όποιες επιρροές από παλιότερους ποιητές ο Αχιλλέας Κατσαρός καταφέρνει να προσδώσει στα ποιήματά του ένα δικό του προσωπικό στυλ ξεφεύγοντας από την παγίδα της κακέκτυπης μίμησης.. Ο Αχιλλέας Κατσαρός στην ποιητική του συλλογή Ιχνηλάτες ανέμων κάνει μια παρότρυνση προς τον εαυτό του και κατ’ επέκταση προς τους νέους ποιητές, στους οποίους ανήκει: «Μάθε να πολεμάς με τις λέξεις», γράφει ο ποιητής, στέλνοντάς μας το μήνυμα του παλέματος του στίχου, των αλλεπάλληλων διορθώσεων, του γραψίματος, του σβησίματος, αλλά και του σκισίματος, όπου αυτό χρειάζεται.. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω από την συγκεκριμένη ποιητική συλλογή δεν λείπουν οι κοινωνικές αναφορές.. Ο ποιητής αλλού δείχνει τα αντιρατσιστικά του ανακλαστικά, όπως στα ποιήματα: Το τραγούδι του αντιρατσιστικού είναι και Ανθρωπιά ή τίποτα και αλλού την αποξένωση των σημερινών νέων, που περνούν άπειρες ώρες στο διαδίκτυο, όπως στο ποίημα Αγάπη μου facebook, ένα ποίημα, όπου η ειρωνεία είναι διάχυτη και τείνει να γίνει τραγική.. Στην ποιητική συλλογή του Αχιλλέα Κατσαρού Ιχνηλάτες ανέμων, συναντάμε και μια ενότητα εικοσιτεσσάρων μικρών ποιημάτων με τίτλο: Μια διαφορετική αλφαβήτα.. Πρόκειται για μικρά διαμαντάκια, με έξυπνα και ευρηματικά νοήματα: Είθε να μετράς τις ρωγμές στο χρόνο / και να βγαίνεις όχι λιγότερος / από τον υπέροχο άνθρωπο που είσαι!.. Θα κλείσουμε αυτό το μικρό μας ταξίδι στην ποιητική συλλογή του Αχιλλέα Κατσαρού Ιχνηλάτες ανέμων, τονίζοντας ότι ο ποιητής έχει ήδη καταφέρει να πολιτογραφηθεί στην πόλη των ιδεών και είναι ήδη έτοιμος από το Πρώτο σκαλί να ανέβει την κλίμακα της ποίησης.. Θεοχάρης Παπαδόπουλος.. Φίλοι σε ελαφρήν απόκλιση, επιστολογραφία, Ε.. Μ.. Φόρστερ - Κ.. Π.. Καβάφης, μτφρ.. Κατερίνα Γκίκα, Εκδόσεις Ίκαρος 2013.. Διανύουμε φέτος το έτος Καβάφη και το όνομα του μεγάλου Αλεξανδρινού είναι πάλι στο προσκήνιο.. Πάντα λαμπερός υπερβαίνει το χώρο και το χρόνο εξακολουθώντας να μαγεύει με την ποίησή του.. Κρατώ στα χέρια μου λοιπόν μια νέα κυκλοφορία από τις Eκδόσεις Ίκαρος, ένα βιβλίο που διάβασα απνευστί μέσα σε λίγες ώρες.. Η επιμέλεια και τα σχόλια του βιβλίου ανήκουν στον Peter Jeffreys (Παναγιώτη Τσαφαρά) που έχει σημαντική συμβολή στις καβαφικές σπουδές, ενώ η μετάφραση στην Κατερίνα Γκίκα.. Πρόκειται για την αλληλογραφία ανάμεσα στον Ε.. Φόρστερ και στον Κ.. Καβάφη που και οι δυο τους υπήρξαν από ιδιοσυγκρασία δεινοί επιστολογράφοι , όπως διαβάζουμε στην εκτενή και πολύ κατατοπιστική εισαγωγή του βιβλίου.. Εκτός από το σύνολο της σωζόμενης αλληλογραφίας (που καλυπτει το διάστημα σχεδόν μιας δεκαπενταετίας) ανάμεσα στους δύο άνδρες, η πλούσια έκδοση περιλαμβάνει συσχετιζόμενες επιστολές (προς μεταφραστές, λογίους και εκδότες που εμπλέκονται στην υπόθεση της δημοσίευσης ποιημάτων του Καβάφη στα αγγλικά) και αρχειακό φωτογραφικό υλικό.. Η εν λογω αλληλογραφία αποτελεί τη διεξοδική καταγραφή μιας ιδιότυπης λογοτεχνικής σχέσης ή αλλιώς λογοτεχνικής φιλίας που λαμβάνει χώρα μέσα στον 20ο αιώνα.. Από τη μία είναι ο Φόρστερ που εκφράζει το μεγάλο του θαυμασμό για τον Καβάφη μέσα στις επιστολές του.. Του μιλά άμεσα, φιλικά, αισιόδοξα και εγκάρδια, χρησιμοποιώντας τόνους οικειότητας.. Από την άλλη, ο Καβάφης μέσα από τα κείμενά του φαίνεται ότι είναι κάπως συγκρατημένος στην έκφραση συναισθημάτων και σκέψεων, καθώς και ειρωνικός στα σημεία.. Μοιάζει ουδέτερος και αποστασιοποιημένος πολλές φορές.. Συχνά η σιωπή του βασανίζει τον Φόρστερ.. Είναι διασκεδαστικές οι επιστολές, κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον.. Φωτίζουν το χαρακτήρα και τις επιδιώξεις των προσώπων και δίνουν το στίγμα μιας εποχής.. 23 επιστολές του Καβάφη και 29, πιο εκτενείς, του Φόρστερ.. Ο Φόρστερ είναι παθιασμένος με τον ποιητή και την εργασία του και στα πλαίσια μιας ανευ προηγουμένου γενναιοδωρίας έχει ως στόχο ζωής να προωθήσει το έργο του στα αγγλικά.. Ο Φόρστερ τελικά θα πετύχει να γνωρίσει τον Καβάφη στον αγγλόφωνο κόσμο θέτοντας γερά θεμέλια για την σημερινή παγκόσμια λογοτεχνική φήμη του ποιητή.. Όμως πρώτα θα περάσει μια μικρή οδύσσεια που θα του διδάξει πολλά.. Διότι ο Καβάφης δείχνει μια κάποιου είδους αδιαφορία, έχοντας τους λόγους του.. Ίσως γιατί δεν τον ενθουσιάζουν καθόλου οι φιλίες του Φόρστερ και τα πρόσωπα που αυτός συναναστρεφόταν, παρόλο που μέσα στον κύκλο του υπήρχαν προσωπικότητες σαν τον Arnold  ...   για αφήγημα, εν είδει αυτοβιογραφίας του Τζέιμς Μπόουεν, που περιστρέφεται κυρίως γύρω από τη σχέση και την πορεία του με τον Μπομπ.. Αρχικά μαθαίνουμε μερικά πράγματα για τη ζωή του Τζέιμς.. Μεγαλωμένος σε ένα ασταθές οικογενειακό περιβάλλον (χωρισμένοι γονείς, συχνές μετακινήσεις σε πόλεις και χώρες -Αγγλία και Αυστραλία-, παραμέληση από τη μητέρα του, κακές σχέσεις με τον πατριό του), γρήγορα κάνει την επανάσταση του, μεταβαίνει στην Αγγλία όπου δε μπορεί να βρει σημείο σύγκλισης ούτε με τον πατέρα του.. Τελικά, μετά από περιπλανήσεις και πειραματισμούς, αλλά και με οδηγό τη μουσική που αγαπάει πολύ, καταλήγει στο δρόμο, άστεγος και περιπλανώμενος, επιπλέον εξαρτημένος από τα ναρκωτικά.. Σημείο εκκίνησης του βιβλίου είναι η γνωριμία του Τζέιμς με τον αδέσποτο κεραμιδόγατο Μπομπ, ένα όνομα που προήλθε από την τηλεοπτική σειρά Twin Peaks του Ντέιβιντ Λιντς και φυσικά «νονός» είναι ο ίδιος ο Μπόουεν.. Σε αυτή τη φάση, ο Τζέιμς διαμένει σε ξενώνα της κοινωνικής πρόνοιας στο Τότεναμ, παίζει μουσική έξω από το σταθμό μετρό του Κόβεντ Γκάρντεν και βρίσκεται σε πρόγραμμα απεξάρτησης, λαμβάνοντας μεθαδόνη.. Κατά την αφήγηση του Τζέιμς, ο οποίος αργότερα μαθαίνουμε ότι έγραψε το βιβλίο με τη βοήθεια του συγγραφέα Γκάρι Τζένκινς έπειτα από την πρόταση των Εκδόσεων Hodder Stoughton, μας πληροφορεί για τις συνθήκες των επαγγελματιών του δρόμου, την κατάσταση που επικρατεί σε αυτούς του Λονδίνου, τις σχέσεις τους με την αστυνομία, τη δημοτική αστυνομία, τους φύλακες του μετρό και τους λογής-λογής περαστικούς.. Ο Τζέιμς Μπόουεν εστιάζει την αφήγηση του σε δυο άξονες: αφενός στη σχέση του με τον Μπομπ, πως τον περιμαζεύει από το δρόμο, τον φροντίζει και ουσιαστικά τον «σώζει» καθότι είναι βαριά τραυματισμένος.. Αλλά και πως «σώζει» ο Μπομπ τον ίδιο, τόσο ψυχολογικά όσο και επαγγελματικά, παραλληλίζοντας και ταυτίζοντας τις ιστορίες τους.. Αφετέρου στην «περιπέτεια» του δρόμου, από τη μια ως περιπλανώμενου μουσικού και από την άλλη ως πωλητή του Big Issue.. Και στις δυο περιπτώσεις οι κόντρες, οι διαμάχες, οι μικρότητες και καμιά φορά οι τσαμπουκάδες (… μέχρι τις δικαστικές αίθουσες και τη φυλακή) ρίχνουν ψυχολογικά τον ίδιο όπως και το Μπομπ.. Υπάρχουν όμως και οι χαρούμενες μέρες, η καλοσύνη του κόσμου, οι άνθρωποι – εργαζόμενοι που δεν αντιμετωπίζουν τους επαγγελματίες του δρόμου ως παρακατιανούς, οι περαστικοί που δε σταματούν να αγαπούν τον Μπομπ.. Με τούτα και με κείνα, εν έτη 2009 ο Τζέιμς και ο Μπομπ είναι ένα αχώριστο, αισιόδοξο, χαρούμενο δίδυμο στους δρόμους του Λονδίνου, που έκανε άψογα τη δουλειά του πουλώντας το Big Issue και φτάνοντας στο σημείο να γίνει η ιστορία τους βιβλίο (το 2012), και -ποιος ξέρει;, ίσως ταινία ή τηλεοπτική σειρά αργότερα.. Ένα πραγματικό μάθημα ζωής.. Nέστορας Πουλάκος.. Κόκκινο κοκτέιλ, μυθιστόρημα, Σίλβια Οκάλιοβα, Ιδιωτική έκδοση 2012.. Αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να περιγράψει κανείς σε ένα μυθιστόρημα πολιτικά γεγονότα που έχουν σημαδέψει τη σύγχρονη ιστορία χωρίς να πάρει θέση απέναντι σε αυτά ή και χωρίς να ταχθεί υπέρ ή κατά κάποιας πολιτικής παράταξης.. Κάτι τέτοιο κατορθώνει χωρίς αμφιβολία η συγγραφέας Σίλβια Οκάλιοβα στο βιβλίο της.. Κόκκινο κοκτέιλ.. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ανάγνωσμα το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη.. Στο πρώτο μέρος, παρακολουθούμε την ιστορία του Σλοβάκου Υπουργού Εσωτερικών της πρώτης κυβέρνησης της Τσεχοσλοβακίας μέσα στα πλαίσια της εποχής του υπαρκτού σοσιαλισμού και ταυτόχρονα την ιστορία μιας νεαρής εργάτριας την ίδια περίπου εποχή.. Στο δεύτερο μέρος μία δημοσιογράφος μάς αφηγείται τις εμπειρίες της στην Τσεχοσλοβακία σε μία περίοδο ιδιαίτερα σημαντικών ανακατατάξεων για τη Σοβιετική ένωση και γενικότερα για τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού ενώ στο τρίτο μέρος ο αναγνώστης παρακολουθεί την αλληλογραφία μίας κοπέλας από τη Σλοβακία με έναννεαρό άνεργο Έλληνα.. Στο βιβλίο της Σίλβια Οκάλιοβα ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να αντλήσει πληροφορίες για διαφορετικές χρονικές περιόδους της σύγχρονης Ιστορίας και για το πώς διαμορφώθηκαν οι κοινωνικές συνθήκες και τα πολιτικά συστήματα την κάθε περίοδο.. Η συγγραφέας χωρίς να παίρνει θέση μάς παραθέτει τα γεγονότα μέσα από τις ιστορίες των ηρώων της κι έτσι μαθαίνουμε με τρόπο απλό αλλά εξαιρετικά ζωντανό το πώς διαμορφώθηκαν οι σκέψεις και οι ζωές των ανθρώπων σε εποχές πολιτικά ταραγμένες.. Ένα βιβλίο για τον κομμουνισμό; Δεν θα το χαρακτήριζα ακριβώς έτσι.. Ίσως μετά την ανάγνωσή του, αν σκεφτόμασταν λίγο πιο σφαιρικά, θα βλέπαμε ότι παρόλο που τα πολιτικά συστήματα μεταβάλλονται και οι κοινωνικές συνθήκες αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου οι φόβοι, οι ανασφάλειες, οι ελπίδες, τα όνειρα των ανθρώπων παραμένουν ίδια.. Και ίσως αυτό αποτελεί και τη μόνη σοβαρή ένδειξη ότι αυτός ο κόσμος έχει ελπίδες να αλλάξει ουσιαστικά κάποτε και να γίνει καλύτερος.. Η επιστροφή του Αρχιερέα και άλλα διηγήματα, Στέφανος Κωνσταντινίδης, Εκδόσεις Αιγαίον 2011.. Δεν είναι η πρώτη φορά που γι’ αλλού κινήθηκε ο λαός και αλλού κατέληξε ως όχλος.. Ακόμη, δεν είναι η πρώτη φορά που οι εξουσίες είχαν εφεδρείες, που το πλήθος νόμιζε ότι… ήταν δική του επιλογή! Πρόσωπα και προσωπεία της εξουσίας, που η ανασφάλεια τα οδηγεί στον αυταρχισμό.. Οβιδιακές μεταμορφώσεις χωρίς τελειωμό.. Λογάριασε σε όλα αυτά και τον ρωμαϊκό ιμπεριαλισμό και τότε αντιλαμβάνεσαι με ποια Λερναία Ύδρα αντιπαλεύεις.. Κι όμως, δεν έχεις άλλη επιλογή.. Πρέπει να συνεχίσεις να αντιπαλεύεις τη Λερναία Ύδρα.. Τόσο απλό.. Με αυτό το απόσπασμα ολοκληρώνεται το εισαγωγικό διήγημα.. Η επιστροφή του Αρχιερέα.. , που αποτελεί και τον πυρήνα του ομώνυμου βιβλίου.. Συγχρόνως, το εν λόγω απόσπασμα λειτουργεί ως ο απαραίτητος αρμός μεταξύ του κεντρικού διηγήματος και των προεκτάσεών του – δηλαδή, των διηγημάτων Ιουλιανού ελληνικά και Αποχαιρετισμός στον Τσε Γκεβάρα που συμπληρώνουν την έκδοση.. Προεκτάσεις, οι οποίες δεν ενέχουν δευτερεύοντα ρόλο στη δομή και το ρητορικό σχέδιο του κειμένου, αντιθέτως εμβαθύνουν στην αποτύπωση και αναγνώριση της εξουσιαστικής παρτίδας που στήνεται - αδιάφορο πού - εδώ και κάποιες χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας ή… σφαγής.. Για την ακρίβεια, μιας παρτίδας αφενός εγγενούς της εκάστοτε κοινωνικής δομής και πολιτικής διαχείρισης - και άρα γνώριμης -, μα αφετέρου ανοίκειας, καθότι η συγχρονικότητα που αναπτύσσεται ανάμεσα στη δράση του ατόμου ή των κοινωνικών ομάδων και στους όρους που επιβάλλει το μοντέλο της παρτίδας, απομονώνει τον συμμετέχοντα εμποδίζοντάς τον ακόμη και να αντιληφθεί την πραγματική θέση του σε αυτήν, ενώ παράλληλα προκρίνει την κατασταλτική ιεραρχία ως το μοναδικό όργανο που μπορεί να εξασφαλίσει τη συνέχιση της παρτίδας – με όποιο κόστος.. Ας επανέλθω όμως στο κείμενο: Κάλλιστα, ο τίτλος του βιβλίου θα μπορούσε να είναι Η επιστροφή του Αρχιερέα και άλλες παραβολές.. Τα τρία κείμενα του Κωνσταντινίδη δεν αποτελούν «διηγήματα» με τη συμβατική έννοια του όρου.. Η επιστροφή του Αρχιερέα - με τις πέντε παραλλαγές της για τις συνέπειες αυτής της επιστροφής, τη στοιχειώδη εισαγωγή και έξοδό της - κινείται στην κόψη του λογοτεχνικού δοκιμίου.. Αποκεί και πέρα, η συνειρμική παραπομπή στην Επιστροφή του Ασώτου καθώς και τα συμβολικά σχήματα που μετέρχεται ο Κωνσταντινίδης - η Ρώμη ως το «μακρινό» κέντρο εξουσίας, ο Αρχιερέας ως μεσολαβητής της εξουσίας αυτής ανάμεσα στη Ρώμη και τον λαό του, συμπεριλαμβανομένων των Πραιτόρων, των πληβείων, των ολιγαρχικών, των δημοκρατικών κ.. ο.. κ.. - αποκαλύπτει με παραβολικό τρόπο τη φρίκη που γεννά κάθε εξουσία, όταν αναγκάζει έναν λαό - πίσω από συνθήματα όπως Ζήτω η ελευθερία, Κάτω ο ρωμαϊκός ιμπεριαλισμός - να κραυγάζει κατ’ ουσία Ζήτω η εξουσία.. Ομοίως, στα Ιουλιανού ελληνικά ο Κωνσταντινίδης αναδημιουργεί με σύγχρονους όρους τις Συρακούσες - αποικία των Αθηναίων.. Εδώ, οι φορείς της εξουσίας αποκτούν όνομα - μεταξύ άλλων, ο Ανδρόνικος ντε Μαρρί, η δεσποινίς Αβαριάδα, ο Μεγαλοαρχοντόπουλος της εφημερίδας Ο Δημοκράτης -, πλην όμως η διάθεση του συγγραφέα είναι εμφαντικά ειρωνική.. Μέσα από τους διαλόγους των εν λόγω προσώπων στο πλαίσιο των εργασιών της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τα Εθνικά Θέματα αποκαλύπτεται το ιδιοτελές παρόν και μέλλον τους, καθώς και τα αληθινά «προσόντα» τους για να ανέλθουν στην κλίμακα της εξουσίας.. Και όλα αυτά υπό τη σκέπη της «εθνικής ενότητας» και του «καλώς νοούμενου δημόσιου συμφέροντος».. Με την πρόφαση της υπερκομματικότητας σε ένα παζάρι συμφωνιών μεταξύ ακροδημοκρατών, μεσοδημοκρατών, ολιγαρχικών και ανένταχτων.. Ανάμεσα σε ευνούχους, χρέη και οικοδομικό οργασμό.. Σε μια αποικία που διαρκώς φθίνει – γιατί αυτή είναι η αναπόφευκτη μοίρα κάθε αποικίας.. Το τρίτο διήγημα του βιβλίου - ο Αποχαιρετισμός στον Τσε Γκεβάρα - παρουσιάζεται ως το πιο ρεαλιστικό, δεδομένου ότι κτίζεται πάνω στις σκέψεις του αφηγητή και τα ευσύνοπτα διαλογικά μέρη ανάμεσα στον ίδιο και φίλους του.. Συγχρόνως, πρόκειται για το πιο λυρικό από τα τρία κείμενα της έκδοσης, καθώς θα μπορούσε να διαβαστεί και ως η παραβολή του Μπολιβάρ - του περίφημου ποιήματος του Νίκου Εγγονόπουλου.. Ο συλλογισμός του αφηγητή ακολουθεί ορισμένως τον μηχανισμό του vortex - της «δίνης», όπως θεμελιώθηκε από τους μοντερνιστές καλλιτέχνες που υπέγραψαν το Βορτιστικό Μανιφέστο το 1914.. Έτσι, στο vortex της ανθρώπινης ιστορίας η Πενταλιά της Πάφου είναι η Πλάγια Μπλάνκα της Κούβας, το άστρο του Τσε Γκεβάρα σβήνει πάνω από τον ποταμό του Κάμπου και το κρανίο του Ονήσιλου είναι θαμμένο κάπου στη Λατινική Αμερική.. Σε αντίθεση με την κατάσταση διαδοχής που επικρατεί στους εξουσιαστικούς κύκλους - όπου και εστιάζουν τα δύο πρώτα κείμενα του Κωνσταντινίδη -, οι ηγετικές μορφές της ανθρώπινης ιστορίας που αγωνίστηκαν για την ελευθερία συμπλέουν ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου: Αυξεντίου, Μπολιβάρ, Οικονόμου, Ρήγας, Ροβεσπιέρος είναι μαζί στο Καράκας, στην Αθήνα, στο Παρίσι και στον Μαχαιρά.. Εδώ αξίζει να επισημανθεί το εξής: Στα πρώτα δύο κείμενα, τα ονόματα των πρωταγωνιστών «περιορίζονται» στα αξιώματα που κατέχουν και στις ταμπέλες με τις οποίες ομαδοποιούνται για να ελέγχονται καλύτερα.. Εναλλακτικά, προσδιορίζονται με αλληγορικά ονοματεπώνυμα, που υπονομεύουν τον θεσμικό τους ρόλο.. Θεωρώ πως αυτή η πρακτική δεν οφείλεται μόνο στο ότι η συμβολική διάθεση των παραβολών αποφορτίζεται στο τρίτο μέρος.. Άλλωστε εξίσου συμβολική και ισχυρή είναι η αναφορά στα ιστορικά πρόσωπα που συνδέθηκαν με τους εθνικοαπελευθερωτικούς και κοινωνικούς αγώνες της ανθρωπότητας.. Εννοώ ότι η Ρώμη του πρώτου κειμένου μπορεί να είναι η αποικιοκρατική Αγγλία του 19ου και ως τα μισά του 20ού αιώνα, ή οι ΗΠΑ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ύστερα, ή η σύγχρονη Γερμανία της χρηματοπιστωτικής Ευρωζώνης.. Αντίστοιχα, ο Αρχιερέας μπορεί να είναι ένας εκλεγμένος Πρόεδρος ή Πρωθυπουργός ή ένας διορισμένος Επίτροπος.. Εν ολίγοις, πρόκειται για μια λίστα δίχως τέλος, όπου τα πρόσωπα - ή οι καρικατούρες - της εξουσίας απλώς αλλάζουν όνομα, στο πλαίσιο της διαδοχής, μα οι κανόνες της παρτίδας δεν αλλάζουν.. Γι’ αυτό και δεν χρειάζεται να ονοματιστούν - ή καλύτερα, δεν έχουν όνομα, παρά μόνο τη θεσμική ιδιότητα της εξουσίας που ασκούν.. Αντίθετα, οι προσωπικότητες που αντιτάσσονται σε αυτή την Αρχή προσδιορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τα έργα και τις μέρες τους.. Δεν υπάρχει διαδοχή, αλλά μια κατάσταση έμπνευσης από εποχή σε εποχή που καθιστά τους πεπερασμένους ζωντανούς στη συνείδηση και τα οράματα κάθε γενιάς.. Σε αυτή την περίπτωση, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη τον συμφωνημένο μύθο για να συναντηθούν.. Κι όσο στη σχέση εξουσίας-ατόμου τίποτα δεν είναι συμφωνημένο, τόσο αυξάνει η ανάγκη ν’ αναγνωρίσουμε στον συμφωνημένο μύθο των Πραιτοριανών, των Αμαθούσιων ή της αποικίας των Συρακουσών τις συγκαιρινές παραλλαγές της εξουσιαστικού δημόσιου λόγου και πολιτικού βίου, και στον συμφωνημένο μύθο του Ονήσιλου ή του Μπολιβάρ τους εναλλακτικούς δρόμους αντίστασης, αλλά και στοχασμού.. Κάπου εδώ, προκύπτει και το ερώτημα: Πόσο δραστική είναι η επιλογή του συγγραφέα να μιλήσει παραβολικά; Ή για να το θέσω αλλιώς, θα επιτύγχανε πιο αποτελεσματικά το καλλιτεχνικό του σχέδιο ο Κωνσταντινίδης, αν παρουσίαζε το κυπριακό παιχνίδι εξουσίας με απτούς όρους; Αν οι παραλληλισμοί, στους οποίους μπορεί να προβεί ο αναγνώστης - ταυτίζοντας τον Μακάριο με τον Αρχιερέα ή το Εθνικό Συμβούλιο με την Επιτροπή Αλληλεγγύης για τα Εθνικά Θέματα, για παράδειγμα - δεν εδράζονταν στο επίπεδο της υπόδειξης, αλλά της βεβαιότητας;.. Εικάζω πως μια πνευματική παρουσία όπως ο Κωνσταντινίδης, με συχνές δημόσιες παρεμβάσεις - είτε μέσω των επιφυλλίδων είτε μέσω των βιβλίων του - στα κοινωνικά, πολιτικά και εθνικά τεκταινόμενα της Κύπρου, είχε την ανάγκη να φορέσει ένα προσωπείο ανεβαίνοντας επί της λογοτεχνικής σκηνής και να αποστασιοποιηθεί από τον φθαρμένο δημόσιο λόγο.. Αντιπαρέρχομαι την ενδεχόμενη ανωριμότητα που διέπει αυτόν τον δημόσιο λόγο ν’ αναμετρηθεί κατά μέτωπο με τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορία του τόπου και να επανακαθορίσει τη σχέση του με την προσωποπαγή πολιτική εξουσία που ασκείται μέχρι και σήμερα.. Και καταλήγω πως επιδίωξη του Κωνσταντινίδη ήταν να αναδημιουργήσει την αρχέτυπη εικόνα της εξουσίας και της αλληλεπίδρασής της με το άτομο.. Πρόθεσή του ήταν να ξεθάψει τη ρίζα του φαινομένου και να μην αναλωθεί στην περιγραφή μιας εγχώριας περιπτωσιολογίας - έστω και επαναλαμβανόμενης.. Και επίτευγμά του ήταν να σπαράξει τα σκυλιά της εξουσίας - ας είναι και στον πεπερασμένο χρόνο του κειμένου -, εκείνα τα σκυλιά που διαχρονικά σπαράζουν τον ποιητή.. Μιχάλης Παπαντωνόπουλος.. Πανόραμα βιβλίων.. - Νέα έκδοση για τον.. Αμφίβολο επισκέπτη.. (Εκδόσεις Άγρα 2012) του Έντουαρντ Γκόρυ, σε μετάφραση Σωτήρη Κακίση.. Με την υπέροχη καλλιτεχνική επεξεργασία της Παυλίνας Καλλίδου και επίμετρο του Πατρίκ Μοριέ.. - Απουσία ήλιου αυτόφωτου / φορώ αέρα κρύο.. Στίχος από τη νέα ποιητική συλλογή της Βίκυς Δερμάνη,.. Πικροί ως άψινθος καρποί.. (Εκδόσεις ΑΩ 2013).. - Κυκλοφόρησε το βιβλίο με τα άπαιχτα ρεμπέτικα τραγούδια του Κώστα Ριτσώνη.. Τραγούδια στα Μακάμια.. (Εκδόσεις Ποιήματα των Φίλων 2013).. - Ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2012 είναι η έκδοση του Γιώργου Δουατζή.. Το σπασμένο παιχνίδι.. Η τελευταία συνέντευξη του Κώστα Αξελού.. (Εκδόσεις Καπόν).. Μια ολοκληρωμένη επισκόπηση για τον σπουδαίο αυτόν φιλόσοφο, με επίμετρο του Μάριου Μπέγζου.. Πνευματική περιτομή.. (Εκδόσεις Ατέρμονο 2006) τιτλοφορείται η ντανταϊστική έκδοση κειμένων, ποιημάτων και θραυσμάτων του σκιτσογράφου Δημήτρη Κουταρέλλη.. - Η πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Τσολιά καλείται.. Όσο κόκκινο μου αρνήθηκες.. (Εκδόσεις Οσελότος 2013).. Αποπλανώ την ενοχή / συλλαβίζω απ' την αρχή / ηδονές ανοίκειες.. Το τελευταίο botox και άλλες ιστορίες.. (Εκδόσεις Παρουσία 2013) είναι η συλλογή διηγημάτων με το μεγάλο φούξια εξώφυλλο, του ηθοποιού Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη.. - Καταγγελτικός στίχος και σαφές κοινωνικό μήνυμα εξέγερσης περιλαμβάνονται στην πρώτη ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Παπαπαναγιώτου,.. Σαπράνθρωποι.. (Εκδόσεις Ρέω 2012)..

    Original link path: /content/view/1639/604/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Ρήγας Καππάτος: "Στα καλά βιβλία δεν πρέπει να είμαστε τσιγκούνηδες"
    Descriptive info: Ρήγας Καππάτος: "Στα καλά βιβλία δεν πρέπει να είμαστε τσιγκούνηδες".. Σειρά:.. Οι μεταφραστές στο Vakxikon.. Αριθμός στη σειρά:.. 4.. Συνέντευξη.. στoν.. Nέστορα Πουλάκο.. Συναντηθήκαμε με τον πολύ σημαντικό μεταφραστή ισπανόφωνης ποίησης Ρήγα Καππάτο στο εντευκτήριο των Εκδόσεων Εκάτη, στην πλατεία Βικτωρίας, παρουσία του εκδότη Κωστή Νικολάκη.. Αιτία ήταν μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από τις εκδόσεις.. Γενική ανθολογία σύγχρονης λατινοαμερικάνικης ποίησης 1892 - 1975.. (του 2011) και.. (του 2000).. Ωστόσο, λίγες ημέρες πριν τη δημοσίευση της συνομιλίας μας κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Εκάτη μια ακόμη ιδιαιτέρως κατατοπιστική και διαφωτιστική μετάφραση του κλασικού βιβλίου του Νικολό Μακιαβέλι,.. Ο ηγεμόνας.. , αναδεικνύοντας την άλλη μεγάλη κλίση του Ρήγα Καππάτου, στην ιταλική γλώσσα αυτήν τη φορά (χάρη στην οποία έχει μεταφράσει μεταξύ άλλων Τζόσουε Καρντούτσι και Γκουίντο Καβαλκάντι).. Να σημειώσουμε ότι ο Ρήγας Καππάτος ζει μόνιμα στις Η.. Α.. και επισκέπτεται κάθε χρόνο την Αθήνα.. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές και ένα βιβλίο για την ελληνική μυθολογία.. Τελευταίο βιβλίο του είναι η συλλογή διηγημάτων για ζώα.. Το μυστικό του Ήφαιστου ή Το χρονικό ενός κατοικίδιου.. (Εκάτη 2012).. Αλήθεια, πως ξεκίνησε η συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Εκάτη, η οποία βαστά πολλές δεκαετίες τώρα;.. Είχα ήδη μεταφράσει Νερούδα και Λόρκα για λογαριασμό του μετέπειτα φίλου μου και εκδότη Θανάση Καραβία, με τον οποίον με είχε φέρει σε επαφή ο ποιητής και -επίσης- καλός φίλος Νίκος Καββαδίας.. Μετά το θάνατο του Καραβία, υπήρχε στο συρτάρι μου ένας μεγάλος όγκος ανέκδοτων μεταφράσεων του Λόρκα.. Τότε ήταν που με προσέγγισε ο Κωστής Νικολάκης, ο οποίος με γνώριζε από εκείνες τις πρώτες μεταφράσεις μου που πωλούσε σε μεγάλες ποσότητες στο περίφημο καρότσι του, στην οδό Χέυδεν.. Αυτή η προσέγγιση και η άμεση συνάντηση που είχαμε, ξεκίνησε τη συνεργασία μας που βαστά έως και σήμερα με περισσότερα από 30 βιβλία στις Εκδόσεις Εκάτη.. Μην ξεχάσω να σας αναφέρω κι ένα περιστατικό που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση: σε εκείνο το μεταίχμιο  ...   14 χώρες.. Πείτε μας ορισμένα σημαντικά δεδομένα από αυτήν τη μεταφραστική δουλειά.. Εργάστηκα για πολλά χρόνια ώστε να βγει αυτή η έκδοση, και όπως ανέφερα, ήταν σημαντική η συμβολή του Πέδρο Λάστρα.. Χωρίς αυτόν θα είχα δυσκολευτεί πολύ περισσότερο καθότι ο έχει μεγάλη γνώση και καθαρή εικόνα της λατινοαμερικανικής ποίησης.. Όσον αφορά τη δουλειά αυτή: επικεντρώθηκα κατά κύριο λόγο σε χώρες με παράδοση στην ποίηση, όπως το Περού, η Χιλή, το Μεξικό, η Νικαράγουα, η Κούβα κ.. ά.. Επίσης, από τους 101 ποιητές τους 90 θα έβαζα έτσι κι αλλιώς.. Είναι πολύ γνωστοί και δε θα μπορούσαν -όπως και συμβαίνει σε πολλές χώρες- να λείπουν από καμία ανθολογία ποίησης.. Για τις υπόλοιπες 11 θέσεις θα μπορούσα να είχα επιλέξει κι άλλους.. Τέλος, διάλεξα ως χρονικό όριο της ανθολόγησης το 1975 ώστε να μπορέσω να σταματήσω κάπου, διαφορετικά θα μιλούσαμε τώρα για μια ογκώδη μεταφραστική εργασία.. Εξ όσων γνωρίζω, έκτοτε, έχουν κάνουν την εμφάνιση τους εξίσου αξιόλογοι ποιητές στην περιοχή.. Ας μιλήσουμε για τα Τα εκατό ωραιότερα ερωτικά ποιήματα της ισπανικής γλώσσας.. Πρόκειται για μια ακόμη ανθολογία.. Επίσης πολύ μεγάλη μεταφραστική δουλειά, με τον Πέδρο Λάστρα σημαντικό αρωγό και πάλι.. Για να καταλάβετε, μιλάμε για ερωτική ποίηση στην ισπανική γλώσσα ευρύτερα, από τον ισπανικό μεσαίωνα έως τις μέρες μας.. Δηλαδή, ο τελευταίος ποιητής είναι ο Μεξικανός Κάρλος Μοντεμαγιόρ που έφυγε δυστυχώς πέρυσι.. Το βιβλίο αυτό έκανε 20 εκδόσεις στην ισπανική γλώσσα, μάλιστα τυπώθηκαν 15 χιλιάδες αντίτυπα σε έκδοση τσέπης τα οποία πωλήθηκαν σε μια εβδομάδα! Πρόκειται για ένα διάσημο βιβλίο στην ισπανική γλώσσα, καθότι -για έναν περίεργο λόγο!- δε σκέφτηκε κανείς να σταχυολογήσει 100 ερωτικά ποιήματα που έχουν γραφτεί ποτέ.. Όσον αφορά την ελληνική έκδοση, εξ όσων μου λέει ο Κωστής Νικολάκης, έχει κάνει πολλές εκδόσεις αφού είναι ένα βιβλίο που θα πουλιέται μέχρι και από τα εγγόνια μου.. Με άλλα λόγια πρόκεται για μια έκδοση διαχρονική, που θα έχει πάντα συνέχεια..

    Original link path: /content/view/1638/604/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - 10 συγγραφείς και ποιητές δημοσιεύουν στο Vakxikon.gr
    Descriptive info: φωτό: Αλ.. Κατσής.. Λαθραία σκιά.. Από τις παλαιές γυναίκες κλέβω.. καθώς τον δρόμο τους τυλίγουν.. και ξετυλίγουν όταν νυχτώνει.. Πίσω από τ’ αγκαλιασμένα τους βλέφαρα.. λαμπηδόνες λιγοστεύουν το σκοτάδι.. πεθαμένοι περπατούν.. αίμα φωνής γυρεύουν.. Ο θόρυβος της λαθραίας μου σκιάς.. διασπά την αγκαλιά του βλέμματος.. στα νερά του αντανακλάται.. το απλωμένο χέρι μου.. Κάποτε όταν η νύχτα γίνεται.. στενό μικρόψυχο δωμάτιο.. ζητώ απ' τις λέξεις.. τη φωνή μου.. Μα όσο μιλώ τόσο βουβαίνει η σιωπή.. Λεύκα γερμένη στον ώμο του φωτός.. Σπηλιά της Χαϊδελβέργης.. με θυμάστε με είδατε ποτέ;.. H.. Ρωξάνη Νικολάου.. ζει κι εργάζεται στη Λεμεσό της Κύπρου.. *.. Ο ύπνος του Ενδυμίωνα.. Στη μεμβράνη των ματιών.. στίχους μού γράφει ο Μορφέας.. Καθώς αναπαύω την ψυχή μου.. αυτός μορφές υφαίνει.. Παραβάν τα μάτια μου είναι.. Ολόκληρη η ίριδα ένα θέατρο σκιών.. Ο νους θεατής παραμένει.. απολαμβάνοντας το θίασο.. Κλείνω τα μάτια.. δοξασίες να διαβάσω.. στην αιμάτινη μεμβράνη.. του παρθενικού υμένα της όρασης.. Του θανάτου αδελφέ.. μονάκριβο του μνήματος ταίρι.. τη μορφή του αδελφού σου.. πλέξε στην ψυχή μου.. Ποιά όνειρα υφαίνουν τον ύπνο σου Ενδυμίωνα;.. Στης σελήνης παραδόθηκες τον έρωτα.. Αθάνατε του Αέθλιου γιε.. κοιμήσου στο μαστό της Καλύκης.. Την ομορφιά σου πάγωσε το ετερόφωτο άστρο.. Ποιά όνειρα σού ξυπνούν τη ζωή;.. αυτήν που έχασες στο αιώνιο κρεβάτι.. Για προσκεφάλι σου έχεις το σκοτάδι.. Φωτεινό κιβούρι η σελήνη.. Τη νιότη σου συλλέγει ο Μορφέας.. Νυχτολούλουδα του επιτάφιου το ενδιαίτημα.. Το θάνατο έχεις για ύπνο.. Μια φωτογραφία σε κιτρινισμένο χαρτί.. Ό, τι απέμεινε ατόφιο.. στα καψαλισμένα από την αλμύρα μάτια.. Από πάνω σκεπάζουν οι στάκτες του ήλιου.. Ο.. Ανδρέας Πολυκάρπου.. έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή.. Απρόσωπα φαγιούμ.. (Άπαρσις 2013).. Ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.. Σινιάλο.. Αμόλυντη να μείνει η ύπαρξή σου.. σαν τα φτερά τ' ανέμου.. να τρέχει το αδυσώπητο μίσος μακριά.. να μένει στεγνή η ψυχή σου.. Βάλσαμο στις πληγές.. Αχ, έρως φλογερέ.. Αμόλυντη να στέκεις στο ξάφνιασμα.. σαν κάποιο σινιάλο ενός πουλιού.. που έχει μεταβεί στον Παράδεισο.. H.. Βασιλική Κυργιαφίνη.. ζει κι εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.. Ωδή.. Γελαστός ο Πιερότος.. παρατηρεί.. ευνούχους γελωτοποιούς.. για τον κάθε Ταμερλάνο.. Στο ένα πόδι στέκει.. το άλλο κολόνα της ΔΕΗ.. ακροβατεί.. Δυστυχώς οι θεατές ήταν περαστικοί.. Μιχάλης Μιλτιάδης.. ζει κι εργάζεται στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας.. Αντι-ρεαλισμός.. Ανθρωπάκια ψαρεύουν εντόσθια,.. ταΐζουν έναν ανάπηρο υπερήλικα.. Ο ανάπηρος σκάει.. Τα εντόσθια βγαίνουν από τη κοιλιά του.. Τρέχουν φωνάζοντας δυνατά.. Αρχίζουν να τρώνε τους ψαράδες.. Εδώ τελειώνει.. ένα όνειρο ή αρχίζει (η ιστορία θα το δείξει).. Η.. Αντωνία Κοσένα.. Χαράματα.. Γιατί ν' ακούς συμβουλές.. και λόγια βαρύγδουπα,.. ρηχά.. Όταν μπορείς να απολαύσεις τις συνομιλίες των πουλιών.. τα ξημερώματα;.. Σπύρος Τσιαδής.. ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.. Το πάθος της βάρκας.. Βάρκα σαλεύει μες στα κύματα.. σκαρί φτηνό με μπαλωμένες πλεύρες.. και ξύλο λειαμμένο με γυαλόχαρτο,.. η ιστορία της είναι πως μια γυναίκα βούλιαξε.. και ήταν ο βαρκάρης τούτος ο εραστής.. Κουπί κουπί.. δεν άντεξε στα κύματα η ομορφιά της.. το κόκκινο μαντήλι της γύρω από το κουπί.. ο κύρης της βάρκας δένει.. μήπως το πιάσει η γυναίκα και σωθεί.. σαν κάποια μακρινή αθανασία.. «Βάρκα λέει και αντηχεί.. μου θα’ψες την καλή κυρά.. την Αρετή μου έμπηξες στους τάφρους.. των ναυαγίων τα συντρίμμια.. ποτέ κανείς δε βρήκε το γαλάζιο της το μάτι.. και τα κόκκινα τα χείλη της κανείς.. απ’ άλμη δε φίλησε να ζωντανέψουν.. κι ειν’ ο εραστής τρελός και χρόνια μόνος.. κι είπαν όλοι οι ψαριανοί και αφέντες των σκουνάδων.. πως ο βαρκάρης έπνιξε στο πάθος την κυρά του!.. Σοφία Πιπερού.. Φιλικό.. Οι σκύλοι έψαχναν μάταια λίγη σκιά.. Η άσφαλτος κόχλαζε.. Τα τσιμέντα κόρωναν.. Μακριά, στη λεωφόρο, η σειρά των αυτοκινήτων έμοιαζε αργόσυρτο γυάλινο φίδι.. Ο Θερμαικός απλωνόταν ατάραχος και δεκτικός στο φως του ήλιου.. Μικροί ιριδισμοί μόνο διέκοπταν το υγρό του συνεχές.. Η πόλη είχε πια αδειάσει -δυο τρεις μπαινόβγαιναν στην πολυκατοικία.. Απέναντι κάποια το ευχαριστιόταν.. Στον τέταρτο ο γέρος πέθανε.. Το απόγευμα ακούστηκαν από το γήπεδο πνιχτά κορναρίσματα και ιαχές.. Η φτερωτή του κλιματιστικού ρετάριζε απεγνωσμένα.. Είχε κατσικωθεί για τα καλά το καλοκαίρι.. O.. Nτέμης Κωνσταντινίδης.. έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές.. Διαθέσεις.. (University Studio Press 2009),.. Iχθύων λόγων.. (University Studio Press 2011) και.. Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες.. (University Studio Press 2013).. Ζει κι εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.. το βράδυ βρέθηκα στο επίκεντρο μιας ονειροκαταιγίδας.. Εικόνα_Νταλί_ one second before awakening from a dream caused by the flight of a bee.. around a pomegranate.. Η αόρατη μηχανική της λαγνείας όταν παράγει θόρυβο.. Κάθε κίνηση παράγει φυσικά θορύβους.. Ενώ ο αριθμός και κατά συνέπεια η μελωδία,.. αποτελούν σύμβολα, που προυποθέτουν ικανότητα αφαίρεσης,.. ο θόρυβος υποδηλώνει άμεσα τη δράση.. richard huelsenbeck: εμπρός Dada.. Εύα Γκολώνη.. Erhebung.. Ι.. «Το ταξίδι στην Χιροσίμα ήταν το μακρύτερο που έκανα.. Και το πιο τρομακτικό.. Γι΄αυτούς είναι ένα τραύμα που έχει επουλωθεί.. Για εμάς όμως όχι.. Ξέρεις η εικόνα που αυτόματα έρχεται στο μυαλό είναι αυτή μιας ρημαγμένης πόλης, ενώ η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική».. Η κάθε πυρηνική έκρηξη προκαλεί ένα ρήγμα στην ύπαρξη.. Όχι σε εκείνο το επίπεδο όπου μετράται με την γεωμετρία του χώρου ή του χρόνου, ούτε καν σε εκείνο τον βαθμό που θα μπορούσε να προσδιοριστεί με διαστάσεις, είτε γνωστές είτε άγνωστες.. Η Χιροσίμα που αχνοφέγγει από το παράθυρο του αεροπλάνου και ανατέλλει μέσα από ένα παραισθησιογόνο μανιτάρι, δεν είναι η Χιροσίμα κάποιου παρελθόντος, ούτε είναι η πόλη ενός συντελεσμένου μέλλοντα.. Μια ανάμνηση; Μια προσδοκία; Ένα όνειρο; Ένα βέλος που διαπερνά τα σώματα της συνείδησης, ξεφεύγει από τα όρια της μη συνείδησης και ταξιδεύει ατάραχο σε μέρη που είναι ανύπαρκτα; Η Χιροσίμα, μια ιπτάμενη πόλη κρεμασμένη από ένα μπαλόνι, περνάει δίπλα από το αεροπλάνο με μια ανεξήγητη ταχύτητα, αλλά η ζωή πάνω στην πόλη δεν φαίνεται να επηρεάζεται από αυτή την ώση.. Οι φωτιές δεν σβήνουν, οι κραυγές δεν χάνονται στον αέρα.. Το τραύμα αυτής της πόλης είναι τόσο βαθύ, που όποιος ταξιδεύει εκεί ματώνει από ένα σημείο του Είναι που δεν μπορεί να προσδιοριστεί και πεθαίνει από εσωτερική αιμορραγία στο Είναι.. «Super numerous … Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ωραία λέξη ακούγεται».. Super.. Numerous.. Λατινικά, σαν να είναι μαγική επίκληση, ένα φυλαχτό απέναντι σε κάτι τρομακτικό.. Lasciate ogne speranza, voi ch'intrate.. Αν η τροχιά της Χιροσίμα δημιουργήσει ένα νεκρό ρεύμα το οποίο μπορεί να συμπαρασύρει το αεροπλάνο στην πορεία της προς τα σύνορα της ύπαρξης, τότε η μόνη προστασία που έχει κανείς στο μέρος εκείνο που κάνει ακόμα και την Κόλαση να μοιάζει με βοσκοτόπι, είναι αυτό.. Invoco super numerous.. «Ναι έτσι αποκαλούν την πέμπτη αεροσυνοδό του πληρώματος».. Ο ουρανός και η γη τρίβονται ο ένας πάνω στον άλλον στο βάθος του ορίζοντα, προς τα εκεί κατευθύνεται και η Χιροσίμα με το πυρηνικό της τραύμα, προς τα εκεί ταξιδεύει μέσα σε μια απόκοσμη αποδοχή του τετελεσμένου, το αεροπλάνο.. Αθόρυβα και ήρεμα, ενώ μας ρυμουλκεί η Χιροσίμα στο μετεωρικό της ταξίδι προς τα όρια της ύπαρξης, έξω από το παράθυρο ξεπροβάλλουν καθισμένοι πάνω σε άστρα, σύννεφα, νεφελώματα και πλανήτες διάφοροι θεοί και μύθοι.. Η Ηλέκτρα, ο Οιδίποδας,  ...   τέλος μαζί, μπορεί και όχι.. Μπορεί να σηκωθώ ένα πρωί και να έχω μάτια μόνο για σένα, μπορεί να ένα βράδυ να καταλήξεις ένα εμπόδιο που θα με εμποδίζει από το να βλέπω κάποιον άλλον».. «Όσο υπάρχει ελπίδα, λοιπόν».. Μentre che la speranza ha fior del verde, και τα όργανα του ανόργανου σώματος διεγείρονται από μια μικρή τάση ευτυχίας.. Ο Κρόνος, στεφανώνει το κεφάλι του με μαύρα σύννεφα καθώς υψώνει το βλοσυρό του πρόσωπο προς τον Ουρανό.. Ο χρόνος σαν ένα γιγάντιο φίδι, του οποίου το σαρκώδες σώμα φαίνεται παντού στον ορίζοντα, έχει τυλίξει όλη την γη προσπαθώντας να σφίξει την πλάση και να την κάνει βορά του, αλλά ο Κρόνος χωρίς δισταγμό αρχίζει να το ξεσκίζει, κόβοντας ολόκληρα κομμάτια.. Κάθε κομμάτι γίνεται ένα νέο μικρό χρονικό φιδάκι, που ατάραχο και φιλικότατο αρχίζει να τυλίγει όλους τους ανθρώπους γύρω, γύρω, και στο τέλος θα τους πνίξει και θα τους σκοτώσει.. Το Αυτί πιάνει τις βροντερές κραυγές του Κρόνου ενώ κόβει το κεφάλι του φιδιού στην στιγμή που αυτό ξεπρόβαλλε από την επιφάνεια του Ουρανού σαν αναπαραγωγικό όργανο.. Τότε όλα τα ασχημάτιστα, ανούσια πράγματα που υπήρχαν τριγύρω σαν να αφυπνίστηκαν από τον λήθαργό τους και αποκτήσανε μορφή και λειτουργικότητα.. Οι άνθρωποι που ήταν στον ίδιο χώρο με εμάς, ακόμα και εμείς οι ίδιοι κοιταχθήκαμε μεταξύ μας με κάποια ντροπή και με κάποια χαιρεκακία, γιατί εμείς δεν είχαμε την πληγή που είχε ο Ουρανός.. Υπερείχαμε και μπορούσαμε να πάρουμε την θέση του, είχαμε το φίδι που δεν είχε.. «Το σώμα είναι το όριο το οποίο δεν μπορώ να ξεπεράσω.. Το σώμα είναι το τραύμα που δεν κλείνει ποτέ.. Το σώμα είναι το πύον της πληγής του κοσμικού πάσχειν».. «Όχι.. Το σώμα είναι απλά η δικαιολογία και η ενοχή.. Το μόνο πράγμα που μπορείς να ξεπεράσεις είναι αυτό».. Αυτό που λερώνετε στους βούρκους της Κόλασης, καθαρίζετε στα ποτάμια του Παραδείσου.. Αυτό που έχει την θεία χάρη έχει και το μίασμα.. Αυτό που περισσεύει αναμένει σε έναν τόπο που κάθε βάσανο αξίζει όσο χίλιες προσευχές.. Στο χειρότερο μέρος της πλάσης, ανάμεσα στην βέβαιη τιμωρία και την μακαριότητα.. Ο χρόνος είναι τόσο ανύπαρκτος σαν απόλυτη έννοια που προσδιορίζεται μόνο σε σχέση με κάποια άλλη κίνηση.. Και μόνο η επιθυμία είναι κίνηση, όσο η θέληση τρέχει προς τον στόχο της και ο στόχος κινείται προς την δική του θέληση, τόσο εξαϋλώνεται ο οριστικός χρόνος και γίνεται μια ονείρωξη του ανυπόστατου και ανόργανου πραγματικού χρόνου.. «Θα σε περιμένω παρά την ενοχή, παρά τις δυσκολίες και παρότι θες κάτι άλλο.. Στο τέλος θα τα καταφέρω».. «Απλά άστο, ίσως είναι καλύτερο για εσένα».. «Όχι».. Δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος, όλα είναι μια μέρα που τρώει τον εαυτό της, μια ουροβόρος μέρα.. Το μόνο το οποίο μπορεί να υπάρξει είναι η αναβολή.. Κανείς δεν γεννήθηκε ποτέ, αναβλήθηκε η έξοδος από την μήτρα και εκεί παραμένουν όλοι.. Σε ένα άχρονο γίγνεσθαι που μέσα του όλα κινούνται αέναα.. «Ό,τι περίσσεψε από εμένα κρύβεται κάπου βαθιά.. Φοβάται και τρέμει.. Μερικές φορές φαντάζεται πως βγαίνει έξω πάλι στον κόσμο, αλλά εις μάτην.. Μένει κολλημένο εκεί στα υγρά σκοτάδια του σώματός μου».. Και τότε γίνεται όνειρο.. ΙΙΙ.. «Κάποια πράγματα είναι οριστικά και δεν παίρνουν παραπάνω συζητήσεις».. «Ναι, αλλά …».. «Μην αρχίσεις καν.. Απλά δεν μπορεί να προχωρήσει τίποτα.. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσεις, τόσο καλύτερα θα είσαι».. Το Βόρειο Σέλας είναι ο μανδύας του Θεού ο οποίος ανεμίζει καθώς αυτός βηματίζει στον Ουρανό.. Τόσο ο ήλιος όσο και η σελήνη λείπουν και το άσπρο του πάγου, δημιουργεί μια κρύα λευκή έρημο.. Δεν υπάρχουν πια σχήματα, ούτε αεροπλάνα, ούτε πόλεις, ούτε άλλοι.. Ώρες ώρες, μέσα από το πέπλο του Θεού αντιφεγγίζουν παράξενες πόλεις και άλλοι κόσμοι.. Εκεί ίσως να υπάρχουν άνθρωποι, εδώ όμως δεν υπάρχει ούτε ένας.. Ούτε ένας, ακόμα και η μοναδική νόηση που γεννήθηκε σε αυτή την έρημο είναι μια ύπαρξη χωρίς αυτοαναφορικότητα, χωρίς γνώση του εαυτού της.. Μιλάει και μιλάει, χωρίς να ξέρει πως μιλάει και μιλάει.. «Έλα τώρα δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι».. «Καλά.. Απλά είναι δύσκολο να ξέρεις πως αυτό που θες δεν θα το αποκτήσεις ποτέ ξανά.. Θα έρθουν άλλοι, και εσύ δεν θα είσαι ένας από αυτούς.. Και αυτό είναι φοβερό».. Μουρμουρητά ακούγονται.. Σε αυτόν τον παγωμένο κόσμο δεν μπορεί να ζήσει κανένας, αλλά στο παρελθόν ίσως κάποιοι να πέρασαν από εδώ.. Πεθάνανε και οι τελευταίες τους σκέψεις γίνανε άνεμος που φυσάει με δύναμη παντού γύρω.. Νεκρά λόγια, ξεχασμένα ονόματα, λησμονημένοι ποταμοί, απολιθωμένα δέντρα, παγωμένα κουφάρια, δάκρυα που στεγνώσανε, τραύματα που κλείσανε, θρηνωδίες που σβήσανε, πανσέληνοι που κρυφτήκανε, χαρές που μαραθήκανε.. Η γλώσσα που ζωντάνεψε κάποτε αυτόν τον κόσμο, ο άνθρωπος που έδωσε ουσία στα πάντα, όλα πεθάνανε.. Στο πιο σταθερό σημείο της ύπαρξης και της ανυπαρξίας, δεν υπάρχουν στιγμές, δεν υπάρχει πρόοδος.. Οι προσδοκίες, το παρελθόν και το παρόν συμπυκνώνονται όλα εδώ.. Το κουφάρι του χρόνου, χωρίς σωματίδια να τρέχουν ακατάσχετα μέσα του πια, ξεκουράζεται στον ορίζοντα.. Η έκρηξη που μετέφερε μέσα σε συντρίμμια την σκέψη εδώ πέρα, δεν ακούγεται πια, για την ακρίβεια ίσως δεν συνέβη ποτέ.. Και όμως συνέβη, συνέβη, συνέβη.. Έχει συμβεί μέσα στην άρνηση του γεγονότος.. Έχει υπάρξει μέσα στην αμνησία της ύπαρξης.. «Και από εδώ και πέρα τι;».. «Δεν ξέρω.. Θα δούμε, εξάλλου αν όπως υποστηρίζεις, η κοσμική συγκυρία είναι θέμα κεντρικού σχεδιασμού, τότε δεν χρειάζεται παρά να ηρεμήσουμε και να περιμένουμε να έρθει το μέλλον».. Αν δεν υπάρχει χρόνος, τότε δεν υπάρχει και διάσταση.. Αν δεν υπάρχει διάσταση, τότε δεν υπάρχει αντίληψη και αν δεν υπάρχει αντίληψη, τότε η συνείδηση ακρωτηριάζεται από τις κεραίες που της δίνουν γνώση του έξω.. E 'n la sua volontade è nostra pace, μια γαλήνια συνείδηση που τρεμοπαίζει μέσα στην έκταση ενός πλάσματος που δεν έχει έκταση, που δεν έχει σχήμα, που δεν έχει τίποτα.. Και όλος ο κόσμος να αναπαράγεται σαν σκιά από την ίδια την φαντασία της σκέψης.. Να, ποιος είναι αυτός που περπατάει δίπλα σου; Η κάθε μονάδα γίνεται διπλή και τριπλή, σαν να υπάρχει μια προσπάθεια καθορισμού από κάποιον άλλον, λες και η σκέψη προσπαθεί να αναδιπλασιαστεί για να καταλάβει τι είναι η ίδια.. Και στο τέλος η ίδια η σκέψη καταρρέει, αφού τα είδωλα και τα φαντάσματα δεν είναι στοιχεία αυτοκαθορισμού.. Η σκέψη αυτοκτονεί από απόγνωση.. Ας φυτέψουμε το νεκρό της σώμα, να γίνει ρίζα που πάνω του θα μεγαλώσει ένα τεράστιο δέντρο.. Στην άκρη των κλαδιών του ας βγουν καρποί, μεγάλοι όσο το σύμπαν και ας έρθει κάποιος ο οποίος θα τους κόβει έναν προς έναν και θα τους γεύεται.. Ας τρέξουν οι χυμοί των καρπών στα σκοτάδια και ας γίνουν λαμπεροί γαλαξίες.. Θα αναστηθούμε, χωρίς να έχουμε πεθάνει.. «Rue du depart, λοιπόν …».. «Mal du depart, αλλά έτσι πρέπει».. Σε αυτό τον τόπο της απόλυτης ηρεμίας, όπου τίποτα δεν κινείται, γιατί δεν υπάρχει κάτι για να κινηθεί, γιατί δεν υπάρχει αντίσταση που θα ορίσει κάτι ως κίνηση, βρίσκεται η ου-τοπία.. Ο μη τόπος της ευτυχίας.. Ηλίας Μπιστολάς..

    Original link path: /content/view/1637/604/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Καίρια κείμενα για επίκαιρα βιβλία
    Descriptive info: Καίρια κείμενα για επίκαιρα βιβλία.. Γράφει ο.. Απόστολος Θηβαίος.. Λοιμός, μυθιστόρημα, Ανδρέας Φραγκιάς, Εκδόσεις Κέδρος 1998.. «Αν κανείς δεν μπορεί να νιώσει την πραγματικότητα παρεκτός σαν ιστορία, σαν ανθρώπινη ροή, όπου ουσιαστικά δεν υπάρχει φραγμός, ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν και το μέλλον, τότε η ποίηση είναι η μόνη, πρωτότυπη και άμεση γνώση της πραγματικότητας», επισημαίνει ο Γιώργος Σαραντάρης.. Το απόσπασμα αυτό φαντάζει ιδιαίτερα ενδιαφέρον, καθώς διαπιστώνει, θεωρεί και τελικά λογοτεχνικοποιεί το ζήτημα της χρονικής ευρύτητας, στοιχείο σημαίνον, πρώτιστα ως προς την αισθητική επικαιρότητα και την εξειδικευμένη σήμανση με την οποία προικίζεται ο Λοιμός του Ανδρέα Φραγκιά.. Καθώς ανακαλούμε τον όρο «ποίηση» επισημαίνουμε τα ειδικά χαρακτηριστικά μιας τάσης συμπόρευσης πεζογραφίας και ποίησης, μία ευκαιρία ανταλλακτική ανάμεσα στα δυο είδη, έτσι ώστε να εκπληρωθεί η αισθητική απαίτηση του Σαραντάρη, για μία μυθιστορία ικανή να εκφραστεί με το σχήμα και την εκφραστική, ποιητική πυκνότητα.. Πρόκειται για την άρση ενός ιδιόμορφου εγωισμού, έτσι ώστε δυο διαφορετικές μεταξύ τους τέχνες, ή πάλι ορισμένες εξειδικεύσεις, συγκεκριμένης, καλλιτεχνικής ενασχόλησης, να σμίξουν συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός πλουσιότερου και αρτιότερου συνόλου.. Ο Λοιμός του Φραγκιά συνιστά ένα αιρετικό, ιδεολογικό έργο, μια συμβολική αναπαράσταση της ανθρώπινης τροχιάς.. Οι σημάνσεις του Ανδρέα Φραγκιά, καίρια αισθητικές, ψυχολογικές, βιωματικές ως προς την πνευματική τους ένταση θα διατείναμε, μεταγγίζουν στο έργο ένα αίσθημα ωμότητας και αποστροφής, ενισχύουν και καθιστούν ανθρωπινότερο τον πεζολογικό λόγο, ακόμα και αν ετούτη η ανθρωπιά αποδεικνύεται μέσω μιας εφιαλτικής και τραγικής εμπειρικής απεικόνισης.. Ετούτη είναι και η πρώτη ιδεολογική αναγωγή, μια αρχική ανταπόκριση του έργου ως προς τις ψυχολογικές εκφορές του, γεννήματα μιας αντιστοιχίας περισσότερο, παρά μιας αντιθετικής ομολογίας.. Τόσο η κοινωνική θεώρηση του έργου, όσο και η πολιτική του, -διαχωρίζοντας εννοιολογικά και στοχαστικά τους δύο παράλληλους όρους-, συνιστούν εξειδικευμένες εκτιμήσεις μιας διάστασης βαθιά ανθρώπινης.. Ο Φραγκιάς καταθέτει έναν φορτισμένο, εικονοποιητικό λόγο, στα πλαίσια του οποίου ανιχνεύεται η αίσθηση ενός απάνθρωπου περιθωρίου, με βαρύνουσα την επίδρασή του.. Ο εκπορευόμενος υποκειμενισμός του πασχίζει να θεμελιώσει ένα βασικό, αισθητικό μοντέλο, έξω και πέρα από τη διάσταση του προσωπικού βιώματος.. Ένα μοντέλο πέρα ακόμη και από τις τεχνικές επιδιώξεις του.. Ο Λοιμός φανερώνει μια σαφή αντιστοιχία με ορισμένα έργα κοινής θεματολογίας, διαμορφωμένα κάτω από μια πολιτική και ψυχολογική θεώρηση.. Κατ΄αντιστοιχία λοιπόν με το Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου, ο Φραγκιάς επικεντρώνει τη δυναμική του σε μια παραδοξολογική και εφιαλτική προβολή του ανθρώπινου δράματος, έτσι όπως εκτυλίσσεται καθορισμένο από τη δογματική ένταση, την ακραία, εντατική προσήλωση που σε τίποτα δεν σχετίζεται με την αναγκαιότητα μιας ανθρωπινότερης πραγματικότητας.. Ο Φραγκιάς προσδιορίζει, καθώς και ο τραγικός Αλεξάνδρου την έννοια του δογματισμού, αναγνωρίζοντας στα συστατικά του στοιχεία στερήσεις, ανελευθερίες, τεχνηέντως καλλιεργημένες δεσμεύσεις ηθικής φύσεως, παράγωγες αυτιστικών, πολιτικών προδιαθέσεων.. Σε μια πρώτη σύνοψη του πρωτοποριακού και ιδιόμορφου έργου του Ανδρέα Φραγκιά, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως με την κοινωνική του χροιά, αγωνιώδες και θλιβερό, δηκτικό εμπρός στον ιδιόμορφο «φυλετικό» διαχωρισμό με όρους πολιτικής υφής, διαθέτει την ικανότητα να μεταθέσει όλη εκείνη την ένταση, η οποία ενυπάρχει στην αιώνια και ιδεώδη, ανθρώπινη φιλοδοξία της ελευθερίας.. Με τούτο ως επιχείρημα θα μπορούσε κανείς με ασφάλεια να αποδώσει στο Λοιμό την έννοια του κοινωνικού μυθιστορήματος με τις ξεκάθαρα, ανθρώπινες προοπτικές.. Ένας μυθιστόρημα διεκδικητικό της ελευθερίας, με άλλα λόγια.. Επιστρατεύσαμε αρχικά το θεώρημα του Σαραντάρη, όχι μόνο εξαιτίας του συσχετισμού του με τη διαρκώς επίκαιρη θεματική του Λοιμού, αλλά ακόμα διότι μες στην προσδιοριστική απόπειρα του ποιητή ενυπάρχει το ποιητικό έρεισμα ως αφετηρία.. Ο Φραγκιάς καταθέτει έναν λόγο περιεκτικό και αναγωγικό, μια συνθετική απόπειρα, αναπαραστατική της εποχής και ενδεικτική του ρυθμού ενός μεταβαλλόμενο κόσμου.. Ο Λοιμός διαθέτει τη σπάνια δυναμική ενός έργου, το οποίο μες στο φαντασιακό του σύμπαν, επιτυγχάνει ένα λαμπρό, μεταφυσικό ρεαλισμό, μια εφαρμογή δηλαδή της ιδέας με αισθητικές και υπαρξιακές ανταποκρίσεις, ανασυνθετικές της ανθρώπινης ψυχολογίας.. Με τον τρόπο αυτό εκπληρώνεται λοιπόν ένα ποιητικό προαπαιτούμενο, πάει να πει εισάγεται η ποίηση μες στον πεζογραφικό λόγο, εγκαταλείπεται οριστικά η ηθογραφική αποτύπωση, η ρηχότητα, ο ελληνικός βουκολισμός, χαρακτηριστικά τα οποία με τόση ακρίβεια αποδίδει στην ελληνική πεζογραφία των αρχών του προηγούμενου αιώνα, ο μελετητής Γιώργος Αριστηνός.. Οι στιγμές των μακριών ρεμβασμών του Φραγκιά, οι οποίες συνιστούν μια ακόμα βαθύτερη εκτίμηση της ατμόσφαιρας μιας ολόκληρης εποχής, δεν αναιρούν το σχηματισμό ενός διευρυμένου, ανθρώπινου πεδίου, επιβεβαιώνουν και ισχυροποιούν τη διδακτική στόχευση του δοξολογήματος της ποιητικής πεζογραφίας προς αναζητήσεις υπαρξιακού χαρακτήρα, ψύχραιμες αποτυπώσεις των εντάσεων και των αδιεξόδων, καθώς επισημαίνει ο «πολιτικός» Γιάννης Δάλλας.. Το έργο αναρριχάται διαρκώς σε πεδία υπερβατικότερα της μυθιστορίας, το υπαρξιακό ζήτημα στοιχειοθετείται κεντρικό και αναλλοίωτο.. Οι έξω και πέρα του νόμου δημιουργοί, καθώς ο Φραγκιάς, οι οποίοι τροφοδοτούν τα ποιητικά σύμπαντα με εκπληκτικές αναπαραστάσεις εμπεριέχουν την αμφισβήτηση, την έννοια της ηθικής επιβολής μες στα όρια μιας τραχιάς πραγματικότητας.. Η επιδίωξη του Φραγκιά θα μπορούσε να συνιστά την πραγμάτωση ενός είδους κοινωνικού θεοφωτισμού, ενός στοχασμού ενεργητικότερου, ικανού να ξεπεράσει το υποβλητικό δόγμα, τις προγραμματικές και πολιτικές σκοπιμότητες.. Ο ρεαλισμός του Φραγκιά κατορθώνει να επιστρατεύσει ένα μοντέλο αισθητικής, αγνοώντας οριστικά, σχεδόν καταργώντας πια τα ιδεολογήματα, καταργώντας το είδος των σχέσεων με την πολιτική τους πια διάσταση.. Ο ανθρώπινος φόβος απασχολεί τον Ανδρέα Φραγκιά.. Ο ίδιος τον προσωποποιεί, η έννοια της σκηνογραφικής αναπαράστασής του υφίσταται ως χαρακτηριστικό του Λοιμού σε όλη πια την έκτασή του.. Τον προσδιορίζει ως μια επιβολή κυριαρχικού τύπου, άκαμπτου και ανυπέρβλητου, μιας χυδαίας εφαρμογής του δόγματος και των αρχών του.. Ετούτη η τεχνική της ειλικρινούς και υποκειμενικής δήλωσης, η περιγραφικότητα του Φραγκιά που αντικειμενοποιεί την αισθητική, καθίσταται ελληνική και υποδειγματική, καθώς εμπεριέχει το στοιχείο της εντοπιότητας, καταγεγραμμένο μες στα πλαίσια της ιστορικής αδράνειας, όπως εκφράζεται μια ορισμένη, ιστορική κατάσταση.. Ο ψυχολογικός ρεαλισμός του Ανδρέα Φραγκιά διαμορφώνεται ακόμη σε μια πλήρη και σαφή απεικόνιση της σύγχρονης, προβιομηχανικής εποχής, όπως εξελίσσεται μες στον ελλαδικό χώρο.. Ετούτη η εξέλιξη, ελπιδοφόρα μα και βάναυση δεν εκφράζει παρά μια στρέβλωση, μια επίμονη διαστροφή, η οποία απαιτεί την κατάθεση μιας κριτικής θεώρησης, με στοχεύσεις ανθρωπολογικές, ένα είδος σαφούς και ανάλογης κατεύθυνσης.. Ο συγγραφέας των «τοξικών παραδοξολογιών», ο Γιώργος Αριστηνός διατυπώνει την αναντίρρητη τοποθέτηση περί μιας ταύτισης ηθικής και ιδεολογίας , έτσι ώστε ο Λοιμός να εκφράζει, όχι μόνο την εποχή και το προσωπικό βίωμα, αλλά να συνιστά έναν διαρκή και επίκαιρο, ανθρωπολογικό εφιάλτη.. Επικαλούμαστε σε τούτο το σημείο, τον ίδιο τον Ανδρέα Φραγκιά ο οποίος επισημαίνει πως «μέσω του του προσωρινού και του συγκεκριμένου, καθορίζεται με ακρίβεια το μελλοντικό, το αφηρημένο και το διαχρονικό.. » Έτσι διαμορφώνεται η μελλοντολογική, θα μπορούσαμε να πούμε πεζογραφία του Ανδρέα Φραγκιά.. Το υπερρεαλιστικό ζητούμενο στο Λοιμό δεν σχετίζεται τόσο με τη διατύπωση ενός ανάλογου λόγου.. Η παρουσία του Ανδρέα Εμπειρίκου, εντυπωμένη σε φραστικές αναγωγές, καθώς «η κορασίδα, φροντίζουσα διά τη ροδαλότητα των παρειών της», μπορεί να συνθέτει ένα ορισμένο είδος σήμανσης, όμως συνίσταται στην ίδια την υπερβατική επιδίωξη του μυθιστορήματος η μεταφορική του δυναμική.. Πραγματώνεται ένας νατουραλισμός δηλαδή, μια σκηνοθετική, σχεδόν ζωγραφική αναπαράσταση του σκοταδιού, εν μέσω του φωτός, καθώς κλιμακώνεται η πρόσμιξη της αγωνίας και του προαναφερόμενου εφιάλτη μες στο μυθιστορηματικό σώμα.. Η παρουσία του δημιουργού της «Οκτάνας» μες στο έργο του Ανδρέα Φραγκιά, συνιστά ένα είδος σηματοδότησης, προκειμένου να ερμηνευτεί η αισθητική καταγωγή του Φραγκιά, αλλά και η διαμόρφωση ενός εφιαλτικού, ρυθμικού πλάνου.. Ένα άκρως ενδιαφέρον ζήτημα, το οποίο ανακύπτει στο έργο του Φραγκιά, συνιστά η υπονοούμενη, θεωρητική και ιδεολογική ανταπόκριση του ίδιου του δημιουργού ως προς την κοινωνική και συνεπώς πολιτική προσφορά του ποιητικού, κρυπτικού λόγου.. Ο Φραγκιάς εκτιμά την εκμετάλλευση του λόγου ως ένα συνηθισμένο φαινόμενο στην ιστορική ακολουθία, ένα αντικείμενο υποστηρικτικό, ώστε να εκτεθεί συνειδησιακά κάθε είδος δογματικής επιβολής.. Η αποχρώσα αυτή συχνότητα στο έργο του Φραγκιά επιβάλλει μια συνολικότερη θεώρηση, μια επισκοπική εκτίμηση της εποχιακής συγκυρίας μες στο ρεύμα της οποίας αρθρώνεται ο μυθιστορηματικός λόγος του Λοιμού.. Περίοδοι εντάσεων, πολιτικών στρεβλώσεων, εμπόλεμα και μετεμφυλιακά τραύματα στο κοινωνικό σώμα, ένα ασίγαστος επαρχιωτισμός, αυτιστικές προσεγγίσεις, ένας αδύναμος, κριτικός λόγος, ανεπαρκής προκειμένου να εκτιμήσει την ιστορική συγκυρία και τελικά, καθώς επιβάλλεται η λήθη του ιστορικού γίγνεσθαι να διατυπωθεί η οριστική ολοκλήρωση του παρελθόντος και των παθών του.. Ο Φραγκιάς μεταθέτει στο λόγο του όλη αυτήν την ακρότητα, την ιστορική ένταση, η οποία έθεσε τον άνθρωπο και την τέχνη του στο περιθώριο, αντλώντας από το πρόσωπο και το μυθικό του οίστρο  ...   γραμμένο στη Γερμανία λίγο πριν την πτώση του τείχους από έναν συγγραφέα που έβλεπε με θαυμαστή οξυδέρκεια αυτό που θα ακολουθούσε.. Την πλήρη υποδούλωση της Ευρώπης στον αμοραλισμό, τον κυνισμό και τη σήψη μιας χούφτας ηγετών ανάξιων να κρατήσουν το τιμόνι.. Την Ευρώπη των λαών να καταλήγει Ευρώπη των τραπεζιτών.. Την Ευρώπη του Διαφωτισμού να πλήττεται από την άνοδο του φασισμού για μια ακόμη φορά.. Τον Ευρωπαίο πολίτη να βλέπει το κράτος, το νόμο και την τάξη ως έναν δεσμοφύλακα μακριά από τις ανάγκες του.. Και την ηθική κρίση να έχει διαποτίσει τη συνείδησή του καθιστώντας τον ανάπηρο πνευματικά.. Το βιβλίο έχει τη μορφή θεατρικού έργου.. Σκηνικό του, το ποτάμι του Ρήνου που συμβολίζει την ελευθερία της αθωότητας και το εσωτερικό των σπιτιών, ένα σκηνικό ηθικής σήψης.. Ηρωίδες οι σύζυγοι και οι ερωμένες των ισχυρών ανδρών μιας πολιτικής σκηνής τοποθετημένης στη Γερμανία της δεκαετίας του 1980.. Μόνο αυτές οι γυναίκες επιμένουν να υπερασπίζονται το δικαίωμα στην ιστορική μνήμη και την κοινωνική ηθική.. Οι πιο μεγάλες σε ηλικία έζησαν στο πετσί τους τις αγριότητες της Χιτλερικής Γερμανίας σαράντα χρόνια πριν και τώρα με τρόμο ανακαλύπτουν ότι αφέθηκαν να γίνουν το όμορφο παραπέτασμα μιας πολιτικής σκηνής που όζει.. Μιας πολιτικής σκηνής που χρησιμοποίησε πολιτικούς αγνούς ως φερέφωνα και μαριονέτες «δήθεν» μετανιωμένων Ναζί.. Και στο επίκεντρο το χρήμα.. Ο Χάινριχ Μπελ χωρίζει το βιβλίο σε δώδεκα σκηνές.. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες τους ανήκουν σε διαφορετικές γενιές της μεταπολεμικής Γερμανίας, με ένα κοινό: με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπλέκονται στην πολιτική σκηνή.. Στο βάθος το αγκάθι στις σκέψεις και τις συνειδήσεις όλων: ο άνθρωπος που μπαίνει νύχτα στα σπίτια επιφανών τραπεζιτών της πόλης και τους καταστρέφει τα πιάνα.. «Για Τρίτη φορά χτες τη νύχτα καταστράφηκε ένα πανάκριβο πιάνο με ουρά στο οποίο λένε πως έπαιξε και ο Μπετόβεν και πετάχτηκε στη φωτιά σαν καυσόξυλο».. Οι υποψίες πέφτουν στον Καρλ, το μοναδικό άνδρα του μυθιστορήματος που πραγματικά καταφέρνει να διασώσει την ψυχή του και πορεύεται με μοναδική ηθική ακεραιότητα σ’ ένα περιβάλλον παλιανθρωπιάς και αμοραλισμού.. Τον βλέπουμε στις όχθες του Ρήνου έξω από ένα τροχόσπιτο όπου κατοικεί με την ερωμένη του Κατερίνα και το μικρό τους γιο.. Προσπαθεί να φτιάξει ένα παιδικό αυτοκινητάκι για το γιο του χρησιμοποιώντας τις ρόδες ενός πιάνου.. Του δικού του πιάνου που κομμάτιασε εφτά χρόνια πριν μετά τον ύποπτο θάνατο του αδερφικού του φίλου.. Μια πράξη που τον οδήγησε στην απομόνωση.. Ο Καρλ με τη στάση ζωής του μας θυμίζει τον Χανς από τις Απόψεις ενός κλόουν.. Ο νέος πολιτικός, ενώ έχει μπροστά του την προοπτική μιας «λαμπρής» καριέρας, τα τινάζει όλα στον αέρα και καταλήγει να ζει σ’ ένα τροχόσπιτο δίπλα στο Ρήνο, εξασφαλίζοντας τα προς το ζην με μια παράδοξη ενασχόληση: κλέβει αστέρια των Μερσεντές για λογαριασμό πλουσίων που τα θέλουν στη συλλογή τους.. Είναι ο πρώτος που εξανίσταται απέναντι σ’ αυτό που συμβαίνει; Όχι.. Η μητέρα του είχε πέσει στο Ρήνο και είχε πνιγεί όταν αυτός ήταν πέντε χρονών.. Είχε επιλέξει αυτό τον τρόπο φυγής από μια πραγματικότητα αποπνιχτική.. Κατ’ αυτόν τον τρόπο βλέπουμε τη μία μετά την άλλη τις συζύγους των πολιτικών να ξυπνάνε από τη νάρκη τους και να προσπαθούν να αντιδράσουν.. Η συνείδησή τους εξεγείρεται και μιλά μέσα από αποκαλυπτικούς μονολόγους.. Η Έρικα Βούμπλερ, με αγέρωχη αποφασιστικότητα τρίβει την αλήθεια στη μούρη όλων των πολιτικάντηδων που την περιτριγυρίζουν.. Η σύζυγος του τραπεζίτη Κρέγκελ νεκρή.. «Ξέρετε από τι πέθανε η γυναίκα μου; Από φόβο, φαντασία και απάθεια… Δεν άντεχε τη θέα του χρήματος.. Στο μυαλό της έρχονταν πάντα τα χρυσά δόντια των σκοτωμένων… Και πού μπορούσε να πάει και να μη δει λεφτά;».. Μα η πιο τραγική φιγούρα απ’ όλες είναι η σύζυγος του Μπλάουκρεμερ, του «δήθεν» μετανιωμένου Ναζί που γίνεται τώρα υπουργός.. Η Ελίζαμπετ είναι η γυναίκα που στα πενήντα πέντε της κι ενώ όλοι γύρω της πίστευαν πως είχε αποδεχτεί το ρόλο της, ανοίγει το στόμα της.. Κι αυτά που λέει είναι χαστούκι στη σοβαροφάνεια ενός συστήματος που τη χρησιμοποίησε όσο ήταν υπάκουη.. Τώρα όμως που επιμένει να θυμάται με φρίκη τις ιστορίες που τη σημάδεψαν, τώρα που ξεθάβει τις εμμονές της και τις κραυγάζει, τώρα γίνεται η φωνή της Ερινύας που όλοι γύρω της προσπαθούν να φιμώσουν.. Και την κλείνουν σε ψυχιατρείο πολυτελείας.. Η συνεδρία με την ψυχίατρο είναι συνταρακτική.. Η ψυχίατρος με την αλλοτριωμένη ματιά προσπαθεί να πείσει μια γυναίκα ότι είναι τρελή, επειδή κραυγάζει την αλήθεια, επειδή θέλει να κοιτάξει κατάματα τον εαυτό της στον καθρέπτη χωρίς να σιχαίνεται.. «- Η φαντασία σας! Πρέπει να ηρεμήσετε.. - Δεν έχω στάλα φαντασία! Ίσως αυτή είναι η ατυχία μου, ίσως η αρρώστια μου, αυτή που θέλετε να θεραπεύσετε.. Δεν έχω φαντασία, μόνο μνήμη.. Δώστε μου φαντασία και χαρά.. ».. Δικαίωμα στη μνήμη η Ελίζαμπετ δεν έχει.. Ή μάλλον έχει, αρκεί να επαναλαμβάνει αυτά που συμφέρουν το σύζυγό της να λέει.. Ότι οι Ρώσοι σκότωσαν τον πατέρα της και τον αδελφό της και βίασαν την ίδια.. Ότι ο σύζυγός της δεν υπήρξε ποτέ συνεργάτης των Ναζί.. Ότι ο Πλιτς δεν είναι ο Πλόνιους, το λαγωνικό των Ναζί σαράντα χρόνια πριν, που τώρα αθόρυβα κινεί τα νήματα της γερμανικής πολιτικής σκηνής.. Μιας σκηνής που καταδικάζει το Ναζισμό, χωρίς να γνωρίζει ότι τον υπηρετεί ακόμη.. Η Ελίζαμπετ βλέπει και θυμάται.. Γι’ αυτό και είναι επικίνδυνη.. Αποκαλυπτικό είναι το τέλος της συζήτησης με την ψυχίατρο.. « -Τι δουλειά έχω εγώ μ’ αυτούς; Με τις αναμνήσεις μου που ούτε να τις ξεχάσω μπορώ ούτε να τις διορθώσω; Εσείς, εσείς πιστεύετε πολλά, πιστεύετε ό,τι βλέπουν τα μάτια σας, δεν αμφιβάλλετε για όσα μάθατε.. Η ιδέα που έχετε για μένα είναι λογική αλλά και αφελής, εν μέρει σωστή, αλλά μόνο εν μέρει – κι αυτό το εν μέρει σας τυφλώνει.. Βλέπω ό,τι δε βλέπετε, βλέπω γερμανόπουλα να κρέμονται από κει πάνω, βλέπω να χτυπάνε το Δημήτρη.. Είμαι υστερική; Ναι.. Ψεύτρα; Ναι.. Άρρωστη; Ναι.. Δυστυχισμένη; Ναι.. Λίγο μετά η Ελίζαμπετ αυτοκτονεί.. «Ζω ειρηνικά με τον εαυτό μου», τα τελευταία λόγια της.. Η αυτοκτονία της συνδέεται στη συνείδηση των ηρώων με την καταστροφή των πιάνων και μέσα τους αρχίζει μια μεταστροφή.. «Μεταφυσικό ρίγος» το αποκαλεί ο Γκρομπς, ο οποίος αρχίζει να καταλαβαίνει το συμβολισμό της καταστροφής των πιάνων: τη ματαιότητα της πολιτικής σε έναν κόσμο όπου κυβερνά το χρήμα.. Στην 11η σκηνή ο Χάινριχ Φον Κράυλ αναφωνεί: «Πού πάμε λοιπόν; Έχω το κενό μέσα μου και η θλίψη δεν το γεμίζει.. Αισθάνομαι ένοχος χωρίς να έχω φταίξει σε τίποτα και το μόνο βάρος στην ψυχή μου είναι η θλίψη για την πορεία του κόσμου και των πραγμάτων».. Στη 12η σκηνή ο τραπεζίτης Κρέγκελ στέκει δίπλα στο πιάνο του μ’ ένα τσεκούρι και μονολογεί: «Είναι ασφαλέστερο να αγοράσεις παρά να ληστέψεις μια τράπεζα.. Αυτή είναι η μέθοδος, αλλά εγώ δεν είμαι μαθημένος.. Ο ασφαλέστερος και ο πιο νόμιμος τρόπος να ληστέψεις μια τράπεζα είναι να την αγοράσεις, αφού πρώτα την εξωθήσεις στο χείλος του γκρεμού.. Τον καταλαβαίνω τον Καρλ.. Ήθελε να πετύχει το χρυσάφι στην καρδιά, αλλά το χρυσάφι δεν έχει καρδιά, είναι άτρωτο.. Ο Μπελ δεν τρέφει αυταπάτες, ούτε γράφει ένα βιβλίο κομματικής προπαγάνδας όπου θα εξυμνεί τους αγώνες του λαού εναντίον του κεφαλαίου.. Είναι πολύ πιο πάνω απ’ αυτά.. Βλέπει με γυμνή ματιά το πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης και δεν προσπαθεί να αποκοιμίσει το κοινό του με ψεύτικες ελπίδες.. Για τους ήρωες του δεν υπάρχει εύκολος δρόμος.. «Πολιτική είναι να ξερνάς.. » λέει ο Γκρομπς.. «Εμείς οι πολιτικοί φτιάχνουμε το βούρκο και πέφτουμε μόνοι μας μέσα, για να μπορούν εκείνοι να βγαίνουν καθαροί.. Και τους βλέπεις κομψούς στους πλειστηριασμούς, όταν προσπαθούν να σώσουν κάποια πολύτιμη σταύρωση, κειμήλια για την πατρίδα.. Δε σκέφτονται το αίμα, τον ιδρώτα, τα σκατά απ’ όπου βγαίνουν τα λεφτά τους.. Και η ελπίδα; Ελπίδα είναι τα ψήγματα αυτογνωσίας και ηθικής που καθένας μας έχει μέσα του.. Η ελπίδα κρύβεται στη ματιά του Καρλ, που μαστορεύει στις όχθες του Ρήνου ένα αυτοκινητάκι για τον μικρό του γιο.. Και είναι σαν να μας λέει ο Μπελ πως ο μοναδικός τρόπος αντίστασης είναι η δική μας ακέραιη στάση ζωής, ακόμη κι αν το τίμημα είναι να αισθανόμαστε παρείσακτοι και μόνοι..

    Original link path: /content/view/1636/604/lang,el/
    Open archive

  • Title: Vakxikon.gr - Λιάνα Σακελλίου: "Η Ποίηση ακόμα ξεχωρίζει"
    Descriptive info: Λιάνα Σακελλίου: "Η Ποίηση ακόμα ξεχωρίζει".. Σειρά:.. 3.. στην.. Άτη Σολέρτη.. (Σοφία Αργυροπούλου).. Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου των ποιημάτων της Έμιλυ Ντίκινσον υπό τον αντιπροσωπευτικό τίτλο.. Επειδή δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά.. (Gutenberg, 2013), μιλήσαμε για το αξιόλογο τούτο εγχείρημα αλλά και για το δύσκολο έργο της μετάφρασης με μία από τις μεταφράστριες του βιβλίου, τη Λιάνα Σακελλίου.. Τα όσα σημειώνονται παρακάτω για το έργο της μεγάλης αυτής ποιήτριας αλλά και για τη λογοτεχνική μετάφραση, νομίζω δικαιώνουν την ύπαρξης αυτής της διαδικτυακής συνομιλίας.. Επειδή Δεν άντεχα Να Ζήσω Φωναχτά.. Γιατί επιλέξατε αυτός να είναι ο τίτλος του βιβλίου των μεταφρασμένων από εσάς ποιημάτων της Έμιλυ Ντίκινσον;.. Προέρχεται από το αυτοβιογραφικό ποίημα της Έμιλι Ντίκινσον.. I was the slightest in the house.. (Franklin 473 / Jonhson 485), που θεωρούμε ότι συμπυκνώνει την αίσθησή της για τη ζωή της.. Σας παραθέτω την ανέκδοτη μετάφρασή μου:.. Ήμουν η πιο μικρόσωμη στο Σπίτι-.. Κατέλαβα το πιο μικρό δωμάτιο-.. Τη νύχτα, η μικρή μου Λάμπα, και το Βιβλίο-.. Κι ένα Γεράνι-.. Σε τέτοια θέση ήμουν που έπιανα τα Πέταλα-.. Δεν έπαυαν να πέφτουν-.. Και μόνο το Καλάθι μου-.. Αφήστε να σκεφτώ - είμαι σίγουρη-.. Αυτό ήταν όλο-.. Δεν μίλαγα ποτέ - εκτός εάν μου απευθύνονταν-.. Και τότε, λιγόλογη κι απλή ήταν-.. Δεν άντεχα να ζήσω - φωναχτά-.. Η Φασαρία μ’ έκανε να ντρέπομαι-.. Και αν δεν ήταν τόσο μακρινό-.. Κι αν πήγαινε εκεί.. Κάποιος που γνώριζα - συχνά το είχα σκεφτεί.. Πόσο ανάξιο προσοχής - να πέθαινα-.. Ποιο θεωρείτε πως είναι το στοιχείο εκείνο που σας γοήτευσε περισσότερο στο έργο της ποιήτριας;.. Η πρωτοτυπία της σκέψης και του ύφους της.. Η ποιητική αναγωγή της σε εξαιρετικά περίπλοκες ιδέες.. Με τι κριτήρια επιλέγετε ποιήματα ή ποιητές, συγγραφείς γενικότερα προς μετάφραση;.. Επιλέγω ποίηση που με κάνει να σκέφτομαι πολλαπλές ερμηνευτικές εκδοχές, ποίηση που με δυσκολεύει και με μαγεύει.. Το συγκεκριμένο βιβλίο φιλοδοξεί να αποτελέσει μια έκδοση αναφοράς για το έργο της Ντίκινσον, εφόσον πρόκειται για δίγλωσση ανθολογία, που περιέχει εκτός από τις μεταφράσεις των ποιημάτων της από όλες της περιόδους παραγωγής της, τις επιστολές της, αλλά και σχόλια κατόπιν βαθύτερης μελέτης για το έργο και το βίο της.. Πόσο σημαντικό είναι να πραγματοποιούνται τέτοιου τύπου εκδόσεις όταν πρόκειται ειδικά για μεταφρασμένη ποίηση, ούτως ώστε να αποκτά ο αναγνώστης μια πλήρη εικόνα γι’ αυτό που διαβάζει;.. Η απάντησή μου ενυπάρχει στην ερώτησή σας και στην εργογραφία μου.. Μόνο τέτοια εκδοτικά εγχειρήματα έχω κάνει στο παρελθόν (Ντένις Λέβερτοφ - 1992 και 1999, Έμερσον - 1994, Feminist Criticism and American Women Poets - 1994, Γκάρυ Σνάιντερ - 1998, Χίλντα Ντούλιτλ - 1999).. Μόνο αυτά μ’ ενδιαφέρουν και για το μέλλον.. Η προσωπικότητα ενός ποιητή, ο βίος του γενικά, θεωρείτε πως επηρεάζει τη σχέση του με το μεταφραστή του;.. Σίγουρα επηρεάζει εμένα.. Ας αναφέρω εδώ την Χίλντα Ντούλιτλ, (1886-1961), την Ελληνίδα ποιήτρια της αμερικανικής γραμματείας, που σεμνά υπέγραφε με το μονόγραμμα Η.. D.. και υπήρξε μια από τις σημαντικότερες ποιήτριες του εικοστού αιώνα.. Αγάπησε τη Σαπφώ αλλά και τη Ντίκινσον.. Έκανε δύο πολύμηνα ταξίδια στην Ελλάδα (1920, 1922), τη χώρα όπου ανήκαν γεωγραφικά τα όνειρά της, όταν γυναίκες συγγραφείς δεν ταξίδευαν μόνες τους εδώ.. Μετέφρασε αρχαίους λυρικούς και δραματουργούς στην αγγλική γλώσσα από το πρωτότυπο, και έδωσε ελληνικούς τίτλους στα περισσότερα έργα της.. Πώς να μη συγκινηθώ απ’ τη ζωή της; Πώς να μη θέλω να μεταφράσω την ποίησή της στη γλώσσα μου;.. Πόσο δύσκολο είναι το έργο ενός μεταφραστή; Στην περίπτωση της Ντίκινσον πού εντοπίστηκαν οι περισσότερες δυσκολίες;.. Η Ντίκινσον αποτελεί μια από τις σημαντικότερες φωνές της παγκόσμιας λογοτεχνίας όχι μόνο για το λακωνικό και απίστευτα μεστό ύφος της αλλά και για την ασύμβατη γραφή της που ξένισε τους συγχρόνους της και ανάγκασε τους πρώτους επιμελητές να παρέμβουν για να την προσαρμόσουν στις νόρμες της εποχής τους.. Η προσθήκη τίτλων, η αφαίρεση σημείων στίξης, οι αλλαγές λέξεων  ...   μεταφραστικών μονάδων αλλά και η ψυχολογική και νοητική πραγματικότητα που ο πομπός του μηνύματος… επιδιώκει να κοινοποιήσει» για αυτό καλείται να «μπει στη θέση του, …να έχει τη δική του γνώση του θέματος, τη συναίσθηση του χώρου, του χρόνου, της αιτίας, του σκοπού, όλων των παραμέτρων του μηνύματος» (Κουτσιβίτης 77).. O Antoine Berman, τέλος, υποστηρίζει πως η μετάφραση είναι ταυτόχρονα «κέρδος και απώλεια ως προς το πρωτότυπο» (ο.. π.. 69) ενώ δε συνιστά μια απλή μετάδοση αλλά αποτελεί και «δυνάμει συστατική δημιουργία λογοτεχνίας…».. Όλες αυτές τις αναφορές μάς τις έθεσε υπόψιν η φιλόλογος Φρόσω Μαντά, η οποία μετέφρασε τις επιστολές της Έμιλι για το βιβλίο.. Τα άλλα μυστικά θα τα βρείτε στo σημείωμά μας για την έκδοση και τις μεταφράσεις (σσ.. 105-116).. Γνωρίζουμε πως αρκετοί μεταφραστές (στην προκειμένη περίπτωση και εσείς) είναι και ποιητές - συγγραφείς.. Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος το προσωπικό συγγραφικό ύφος του εκάστοτε μεταφραστή να επηρεάσει το προς μετάφραση έργο;.. Επιλέγουμε να μεταφράσουμε ποιητές / ποιήτριες που αισθανόμαστε οικεία μαζί τους και με τον χωροχρόνο τους.. Πολλές μεταφράσεις της Ντίκινσον έχουν γίνει από αξιόλογους μεταφραστές, και κάποιες μάλιστα από σημαντικές Ελληνίδες ποιήτριες.. Η πολυγλωσσία αυτή της μετάφρασης είναι πολύτιμη, και μας επιτρέπει να δούμε το ποιητικό έργο από διαφορετικές και ‘λοξές’ γωνίες.. Ποιο θεωρείτε πως είναι το μεγαλύτερο δώρο που εισπράττει ένας μεταφραστής μέσα από τη δουλειά του;.. Κι έτσι αντί, στο τέλος, τον Παράδεισο να φτάσω - / Ολημερίς, πηγαίνω προς τα εκεί.. (FR236/J324).. Πώς κρίνετε τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα γενικά αλλά και ειδικά, τη σχετιζόμενη δηλαδή με τη λογοτεχνική μετάφραση;.. Ούτε τα Μούρα όλα της Φρανκφούρτης / Τέτοιο μαζί δεν θα ’διναν κρασί!.. (FR207/J214).. Υπάρχουν «κακώς κείμενα» στο χώρο της λογοτεχνίας και των εκδόσεων γενικότερα που χρειάζεται να αλλάξουν; Τι πιστεύετε;.. Πάντα υπήρχαν ελλείψεις.. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας είναι η έλλειψη Δημοτικών Βιβλιοθηκών και βιβλιοθηκονόμων που να παρακολουθούν διαρκώς τα λογοτεχνικά τεκταινόμενα, και να ξέρουν να επιλέγουν τα σημαντικά βιβλία από τη «σαβούρα» για να τα προτείνουν στο αναγνωστικό κοινό.. Τα παιδιά στο σχολείο βλέπουν τη βιβλιοθήκη (αν υπάρχει) σαν ξένο σώμα.. Στο άτεγκτο και ατελέσφορο ωράριό τους δεν τους δίνεται η ευκαιρία της φιλαναγνωσίας.. Οι υπάρχουσες Βιβλιοθήκες μας δεν αποτελούν πόλους έλξης για το ευρύτερο κοινό, δεν αποτελούν μέρος της καθημερινής μας ζωής.. Δε μαθαίνουμε να διαβάζουμε δημιουργικά - έχουμε χάσει προ πολλού την απόλαυση της ανάγνωσης.. Έτσι δε φτιάχνουμε απαιτητικούς και φανατικούς αναγνώστες, δε φτιάχνουμε κριτικούς της λογοτεχνίας.. Εξαντλούμαστε – ιδιαίτερα τώρα - στους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις εφημερίδες και τους εκδοτικούς οίκους.. Θαυμάζω το έργο των δημοσιογράφων, όμως στη σύγχρονη Ελλάδα ελάχιστοι δημοσιογράφοι είναι και καταρτισμένοι κριτικοί της λογοτεχνίας.. Δεν ξέρουν να προβάλουν τα μεγάλα έργα, δεν ενημερώνουν το αναγνωστικό τους κοινό γι’ αυτά.. Δυστυχώς μείζονα κλασσικά έργα μεταφράστηκαν με επιτυχία αλλά πέρασαν στην ανυπαρξία απαρατήρητα.. Γνώμονας παραμένει το ευπώλητο, το δημοφιλές, το τι θέλει να διαβάζει ο κόσμος στα πεταχτά.. Από τον ελληνικό χώρο, υπάρχουν μεταφραστές που έχετε ξεχωρίσει;.. Βεβαίως και υπάρχουν εξαιρετικοί /ες μεταφραστές /στριες.. Είναι αυτοί /ες που είναι και εξαιρετικοί /ες λογοτέχνες ή και φιλόλογοι ή και κριτικοί.. Πώς βλέπετε το λογοτεχνικό τοπίο στην Ελλάδα σε σχέση με αυτό του εξωτερικού;.. Η Ποίηση ακόμα ξεχωρίζει! Η πεζογραφία και το θέατρο - εκτός από φωτεινές εξαιρέσεις - αρκούνται σε μιμήσεις και τρέχουν πίσω της ασθμαίνοντας.. Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια; Αναμένεται να εκδώσετε κάποιο βιβλίο μεταφρασμένο από εσάς;.. Το φθινόπωρο θα εκδοθεί (ελπίζω) ένα βιβλίο συγγραφικής με τίτλο Δημιουργική ανάγνωση, γραφή και ζωή.. Εδώ συνεργάζομαι με τον Ουίλλιαμ Σουλτς.. Τέλος, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς που με τιμήσατε με αυτή τη διαδικτυακή συνομιλία, να ευχηθώ καλή επιτυχία στο λογοτεχνικό έργο σας και να σας ζητήσω να κάνετε μια ευχή!.. Σας ευχαριστώ για τις καίριες ερωτήσεις και τις ευχές σας.. Αντίδωρό μου είναι πάντα οι στίχοι της Έμιλι:.. Αναπόλησε το Χρόνο, με Βλέμμα ευγενικό-..

    Original link path: /content/view/1635/604/lang,el/
    Open archive


  • Archived pages: 1227