www.archive-gr-2013.com » GR » U » U-TOPIA

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".

    Archived pages: 749 . Archive date: 2013-04.

  • Title: ΟΥΤΟΠΙΑ | Επιθεώρηση Θεωρίας και Πολιτισμού
    Descriptive info: .. ΟΥΤΟΠΙΑ.. Επιθεώρηση Θεωρίας και Πολιτισμού.. Αρχική.. Εκδηλώσεις.. Φόρουμ.. Αρχείο.. Ταυτότητα.. Είσοδος.. Όνομα χρήστη:.. *.. Κωδικός:.. Ελεγχος ταυτότητας.. Ερώτηση για επιβεβαίωση ότι είστε άνθρωπος και όχι μηχάνημα.. Math question:.. 9 + 9 =.. Εισάγετε τη λύση αυτού του απλού αριθμητικού προβλήματος.. Δημιουργία νέου λογαριασμού.. Ξέχασα τον κωδικό μου.. Newsletter.. Manage my subscriptions.. Previous issues.. Σχόλια.. τόσο ο ένας, όσο κι ο άλλος.. 1 χρόνο 30 εβδομάδες πριν.. Δυστυχως ο ελληνας πιστεψε.. ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.. 2 χρόνια 42 εβδομάδες πριν.. Συνδρομές.. 3 χρόνια 50 εβδομάδες πριν.. Περί ιδιωτικών πανεπιστημίων.. 3 χρόνια 51 εβδομάδες πριν.. Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο.. 5 χρόνια 7 εβδομάδες πριν.. Ιστοσελίδες.. Αγώνας για το φαράγγι της Καντάνου και τα αιολικά πάρκα στο Σέλινο Χανιών.. Τεύχος 102.. 2013.. Ιανουάριος-Φεβρουάριος.. Το τεύχος αυτό είναι αφιερωμένο στις ανωμαλίες του πολιτικού βίου της χώρας μας από την εποχή του ιδιώνυμου και τη δικτατορία του Μεταξά, με κεντρικό θέμα τις σημερινές ακροδεξιές οργανώσεις.. Το πρώτο άρθρο διερευνά το σύγχρονο φασιστικό φαινόμενο και τις αιτίες του (.. Δημήτρης Μπελαντής.. ).. Ακολουθεί το θέμα Φασισμός και Χρυσή Αυγή (.. Δημήτρης Γρηγορόπουλος.. Στην οικονομική κρίση της δεκαετίας του ’30 και την άνοδο των Ναζί στη Γερμανία, αναφέρεται το άρθρο του.. Κώστα Παλούκη.. Ακολουθεί το κείμενο των Αντωνίου και Τσικρίκη, για την ιδεολογία και δράση της ΕΚΟΦ στα Πανεπιστήμια.. Στη συνέχεια ο Χρ.. Σουρουλής, αναλύσει την ιδεολογία της 4ης Αυγούστου και αναδεικνύει κάποιες σχέσεις της με τα σημερινά.. Για τις στρατηγικές της βίας και ειδικά για τη δράση της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας, γράφει ο Α.. Παλαιολόγου.. Ο Ι.. Χανδρινός καταγράφει τη δράση της Χ στην κατοχή και τον εμφύλιο.. Το άρθρο του Δ.. Δεμερτζή διερευνά τη δράση και την ιδεολογία του Ιερού Δεσμού Ελλήνων αξιωματικών στην περίοδο 1944-1952.. Το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με το κείμενο του.. Δ.. Σαραφιανού.. για τη νομική αντιμετώπιση του ναζισμού.. Διαβάστε τη συνέχεια.. Ακροδεξιές οργανώσεις.. εισέλθετε στο σύστημα.. ή.. εγγραφείτε.. για να υποβάλετε σχόλια.. Η απόπειρα ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης: μια νομιμοπολιτική προσέγγιση.. Η στρατηγική της ιδιωτικοποίησης στην ανώτατη εκπαίδευση δέχθηκε  ...   το εργατικό κίνημα.. Κατά συνέπεια καταλήγει σε τρία συμπεράσματα:.. - χρειάζεται να μειωθεί το μέγεθος του κράτους και να διευρυνθεί ο ρόλος της αγοράς,.. - να απορυθμιστούν οι εργασιακές σχέσεις, να συρρικνωθούν ή να υπονομευτούν οι θεμελιακοί θεσμοί του Εργατικού Δικαίου,.. - και να περιθωριοποιηθεί το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.. Αριστερός αντιεθνικισμός.. Ένας ιδιότυπος αριστερός αντιεθνικισμός ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια σε ορισμένους χώρους της ελληνικής Αριστεράς.. Αλλά οι αριστεροί είναι εξ ορισμού αντιεθνικιστές.. Ακόμα περισσότερο: είναι διεθνιστές.. Πού βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι τωρινό φαινόμενο.. Εθνικισμός σε βάρος των Σλαβομακεδόνων, των Μουσουλμάνων και των Πομάκων της Θράκης.. Οξύνθηκε όμως τελευταία με την επιμονή των Σλαβομακεδόνων της FYROM να ονομάζουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία.. Λοιπόν;.. Επί τον τύπον.. Αναζήτηση:.. Επικοινωνία.. -.. Συνεισφορές.. Τεύχη.. Περιεχόμενα παλαιότερων τευχών της "Ουτοπίας".. Άρθρα.. Τυχαία άρθρα από το αρχείο της "Ουτοπίας".. Ένα νέο εργατικό κίνημα.. Εφτά θέσεις για το Γαλλικό Δεκέμβρη.. Όψεις της «υπόστασης» ως λογικής και μεθοδολογικής κατηγορίας, από τον Σπινόζα στον Χέγκελ.. Jean-Pierre Vigier (1921-2004).. (Α)πολιτικές του Φουκώ.. Στοιχεία για την εμφάνιση μιας αστικής διανόησης στην Ελλάδα.. Η Νιγηρια «πνίγεται» στο πετρέλαιό της.. Η διαμάχη για τα οπτικουαστικά.. Τάσεις καπιταλιστικής ανάπτυξης, αναγκαιότητα και προοπτικές του σοσιαλισμού.. Το κεφάλαιο, προγεννήτωρ του σοσιαλισμού: Η πρόοδος ως διαλεκτική της αρνητικότητας στην κριτική της πολιτικής οικονομίας.. Η σημασία της μεταβολής στον τρόπο παραγωγής και οι συνέπειές της.. Πολυγλωσσισμός και πολυφωνία στην ελληνική παραλογοτεχνία.. Πορτες φράγματα - πόρτες περάσματα.. Και πάλι για τη διαλεκτική.. Φάσεις και αντιφάσεις της θεατρικής πρωτοπορίας στη Ρωσία (1900 - 1930).. Γύρω από το Λαβύρινθο του Παναγή Λεκατσά.. Ένας διάλογος με το συλλέκτη της Ρωσικής πρωτοπορίας.. Συνέντευξη Γιώργου Κωστάκη.. Ρώσικη πρωτοπορία 1910 - 1930.. Η συλλογή Γ.. Κωστάκη.. Συνέντευξη με την Άννα Καφέτση.. Πανεπιστήμιο και καπιταλισμός.. Το τέλος του κράτους πρόνοιας.. Μαρξιστικές αναγνώσεις του Εικοσιένα: από τον Σκληρό στον Κορδάτο (1919 - 1924).. Προσεχείς εκδηλώσεις.. Προσεχείς εκδηλώσεις της "Ουτοπίας" και άλλων φορέων:.. Δεν έχουν καταχωρηθεί προσεχείς εκδηλώσεις.. περισσότερα..

    Original link path: /
    Open archive

  • Title: Εκδηλώσεις | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: 3 + 1 =.. Εκδηλώσεις της "Ουτοπίας" και άλλων φορέων.. Αν είστε.. εγγεγραμμένος χρήστης.. , μπορείτε να καταχωρίσετε εκδηλώσεις σε αυτή τη λίστα.. Ημερομηνία.. Διοργάνωση.. Είδος.. 31/03/12.. Άλλος φορέας.. Παρουσίαση βιβλίου.. Πρόσκληση-Αφιέρωμα στον Άρη Αλεξάνδρου.. 20/12/11.. Ουτοπία.. Ομιλία.. θρησκείες στην ελλάδα.. 06/04/11.. Εκπομπή.. Debtocracy - Χρεοκρατία.. 15/10/10.. Συμπόσιο.. Διεθνής Διάσκεψη εναντίον του μνημονίου κυβέρνησης- ΔΝΤ- Ε.. Ε.. 17/06/10.. Παύση πληρωμών του χρέους και διαγραφή του - έξοδος από το ευρώ.. 08/05/10.. Συμπόσιο Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - ΜΝΗΜΗ ΚΟΡΝΗΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ 8-9 Μαΐου.. 16/04/10.. Ουτοπία - Συνδιοργάνωση.. Από  ...   στα βουνά της Ρούμελης.. 01/06/09.. Πολιτισμός, ταυτότητα και κινητικότητα: Η περίπτωση των Πακιστανών μεταναστών της Νέας Ιωνίας.. 29/05/09.. Φεστιβάλ.. Αναιρέσεις 09.. 07/04/09.. Για τη διαλεκτική εξουσίας και επανάστασης - Παρουσίαση βιβλίου.. 19/02/09.. Υπάρχουν περιθώρια εξέλιξης στον σημερινό κόσμο;.. 17/02/09.. Η εξέλιξη των θεωριών της Φυσικής.. 12/02/09.. Διδάσκοντας τον Δαρβίνο μέσα από τα κείμενά του.. 09/12/08.. Η κρίση του Πανεπιστημίου - Στόχοι της πανεπιστημιακής κοινότητας και του φοιτητικού κινήματος.. 26/05/08.. Μάης 1968.. 22/04/08.. Σεμινάριο.. Προβλήματα ερμηνείας της μικροφυσικής.. 15/04/08.. Το κοσμολογικό πρόβλημα.. 08/04/08.. Το Φαινόμενο της ζωής: εξέλιξη.. 1.. 2.. επόμενο ›.. τελευταίο »..

    Original link path: /events
    Open archive

  • Title: Forums | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: 2 + 4 =.. Forums.. Login.. to post new content in the forum.. Forum.. Θέματα.. Δημοσιεύματα.. Τελευταία δημοσίευση.. Γενικο Φόρουμ.. Γενικές συζητήσεις μέχρι να υπάρξει ανάγκη για τη δημιουργία πιο εξειδικευμένων κατηγοριών.. Γενική σηζήτηση.. Γενικό φόρουμ συζητήσεων.. 6.. 7.. πριν από 1 χρόνο 30 εβδομάδες.. από τον/την john29.. Προτάσεις προς την ΟΥΤΟΠΙΑ.. Συζήτηση για το περιοδικό.. 1.. πριν από 3 χρόνια 50 εβδομάδες.. από τον/την administrator..

    Original link path: /forum
    Open archive

  • Title: Αρχείο τευχών και άρθρων | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: Αρθρα.. Συγγραφείς.. 16 + 3 =.. Αρχείο τευχών και άρθρων.. Το αρχείο τευχών της "Ουτοπίας" εμπλουτίζεται με τα περιεχόμενα και τα άρθρα από τα παλαιότερα τεύχη του περιοδικού.. Η καταχώριση των περιεχομένων και των άρθρων πραγματοποιείται σε εθελοντική βάση.. και η πρώτη φάση της αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2010:.. Προς το παρόν είναι διαθέσιμα τα περιεχόμενα και άρθρα από τα εξής τεύχη: 18 έως 34 και 58 έως και το τρέχων  ...   δεν θα διατίθενται ηλεκτρονικά, καθώς η διάθεση των τευχών σε βιβλιοπωλεία και.. συνδρομητές.. είναι απολύτως αναγκαία για την έκδοση του περιοδικού.. Για να δείτε συνημμένα άρθρα σε μορφή pdf ή doc θα πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι χρήστες του δικτυακού τόπου.. Η εγγραφή είναι ελεύθερη.. Αναζητήστε στο αρχείο:.. Τεύχη της "Ουτοπίας" με καταχωρημένα περιεχόμενα.. Ευρετήριο συγγραφέων των οποίων άρθρα εμφανίζονται στα καταχωρημένα περιεχόμενα.. Άρθρα που διατίθενται σε ηλεκτρονική (ολική ή μερική) μορφή.. Εκτυπώσιμη μορφή.. Send by email..

    Original link path: /archive
    Open archive

  • Title: Ταυτότητα | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: 1 + 0 =.. - Στοιχεία επικοινωνίας με την ΟΥΤΟΠΙΑ.. - Ηλεκτρονική εγγραφή συνδρομητών.. - Συντακτική επιτροπή και συνεργάτες.. - Οδηγίες για την υποβολή άρθρων.. - Οδηγίες για συνδρομητές.. και.. ηλεκτρονική φόρμα υποβολής συνδρομής..

    Original link path: /about
    Open archive

  • Title: Λογαριασμός χρήστη | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: ›.. Λογαριασμός χρήστη.. Αν έχετε ήδη εγγραφεί και δεν έχετε λάβει κωδικό εισόδου, ή αν τον έχετε ξεχάσει, ακολουθήστε τον σύνδεσμο "Ξέχασα τον κωδικό μου": http://www.. u-topia.. gr/user/password και συμπληρώστε το email που δώσατε κατά την εγγραφή.. Πληροφορίες λογαριασμού.. Επιτρέπονται τα διαστήματα, δεν επιτρέπονται ειδικοί χαρακτήρες εκτός από τελείες, παύλες, και χαρακτήρες υπογράμμισης.. Διεύθυνση  ...   σύστημα θα στέλνονται σε αυτή τη διεύθυνση.. Η διεύθυνση e-mail δεν δημοσιοποιείται και θα χρησιμοποιηθεί μόνο αν ζητήσετε νέο κωδικό εισόδου ή αν θελήσετε να παίρνετε κάποιες ειδήσεις ή ειδοποιήσεις μέσω e-mail.. Newsletters.. Subscribe to Εκδηλώσεις.. Subscribe to ΟΥΤΟΠΙΑ: νέα της ιστοσελίδας.. What code is in the image?:.. Enter the characters shown in the image..

    Original link path: /user/register
    Open archive

  • Title: Λογαριασμός χρήστη | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: Όνομα λογαριασμού ή διεύθυνση e-mail.. :..

    Original link path: /user/password
    Open archive

  • Title: Manage newsletter subscriptions | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: Manage newsletter subscriptions.. Manage your newsletter subscriptions.. Select the newsletter(s) to which you want to subscribe or unsubscribe.. ΟΥΤΟΠΙΑ: νέα της ιστοσελίδας.. email:..

    Original link path: /newsletter/subscriptions
    Open archive

  • Title: ΟΥΤΟΠΙΑ: νέα της ιστοσελίδας | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: 2 + 7 =.. Κυκλοφόρησε το τεύχος 96.. Νέο τεύχος και πληροφορίες για συνδρομές..

    Original link path: /taxonomy/term/93
    Open archive

  • Title: Γ. ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ: Αριστοτέλης και Μπρεχτ | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: 9 + 2 =.. Γ.. ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ: Αριστοτέλης και Μπρεχτ.. Κυρ, 15/02/2009 - 07:49 — BHXOS.. Είναι αρκετά διαδομένη η άποψη ότι τη «μιμητική» και «αναπαραστατική» παραδοσιακή, δραματουργία την εκφράζει ο Αριστοτέλης, ενώ τις νεώτερες αντιπαραστατικές, αντιρεαλιστικές πρωτοποριακές αντιλήψεις, ο Μπρεχτ.. Ότι ανάμεσα σ’ αυτές τις δυο θέσεις υπάρχει αβυσσαλέο βάραθρο: η μια (αριστοτελική) εκφράζει μια ευτελή, όπως είπαμε, συγκινησιακή και συναισθηματική στάση, και μια διάταξη «διαισθητική» που προσκολλάται στο θέαμα, (όπου σ’ αυτή λειτουργούν πρωταρχικά «τα σπλάχνα του θεατή»), ενώ αντίθετα η πρωτοποριακή (Μπρεχτ), ορίζεται από διατάξεις νοηματικές που «λειτουργούν πρωταρχικά μέσα από το μυαλό».. (1).. ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ, αρ.. τευχ.. 13, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1985).. http://www.. politikokafeneio.. com/neo/modules.. php?name=News file=article s.. Οι πιο πάνω αντιλήψεις που, μαζί με τον Μαρσέλ Μαρτέν, τις επαναλαμβάνουν και αρκετοί άλλοι νεωτεριστές θεωρητικοί, δείχνουν ολοφάνερα ελάχιστη εξοικείωση με το θέμα.. (1.. σ.. Παν.. Βήχου, Δηλώσεις του θεωρητικού του κινηματογράφου Μαρσέλ Μαρτέν, εφημ.. «Τα Νέα», 26 Ιανουαρίου 1981).. Η αριστοτελική ποιητική εντούτοις δεν έχει καμιά σχέση με τον ιρασιοναλισμό, με τις «διεσθήσεις» ή «τα σπλάχνα του θεατή», όπως υποστηρίζει με ανακρίβεια ο Μαρσέλ Μαρτέν και άλλοι.. Ούτε όμως και ο Μπρέχτ έχει σχέση με τις ιρασιοναλιστικές εκαίνες θεωρίες ή άλλες που τελικά τον παρουσιάζουν σαν τον θεωρητικό της απολητότητας του ασυνείδητου, όπως θέλει ο Αλτουσέρ, πολέμιος επίσης της «αναπαράστασης».. Αλλά για όποια μορφή τέχνης κι αν πρόκειται παραδοσιακής ή πρωτοποριακής –η αναπαράσταση σαν υποχρεωτική διαδηκασία φανέρωσης ενός έργου, «πάντα θα υπάρχει» όπως έδειξε ο Μπάρτ σε μεταγενέστερες σπουδές του που αναίρεσαν παλιότερες «αποδιαρθρωτικές» του θέσεις.. Ο όπος «δραματική φόρμα» είναι παρμένος από μια διάκριση του Μπρέχτ¨ «δραματική φόρμα» [μεταφυσική, ιδεαλιστική, μικροαστική] και «επική φόρμα» [υλιστική διαλεκτική επαναστατική].. Η πρωτη επιβεβαιώνει το αμετάβλητο του «είναι» η δεύτερη επιβεβαιώνει την αλλαγή, τη ρήξη, το γίγνεσθαι των αντιθέσεων.. Γράφει ο Μπρέχτ για τη δική του επική δραματουργία¨ « Αυτή η δραματουργία απαιτεί μια εντελώς συγκεκριμένη τοποθέτηση του θεατή.. Με μια εντελώς συγκεκριμένη στάση που μαθαίνεται, ο θεατής πρέπει να είναι σε θέση να παρακολουθήσει τις διαδικασίες της σκηνής, να τις κατανοή στην ολόπλευρη συνάρτησή τους και στην ολοκληρωτική πορεία τους.. Κι αυτό με σκοπό μια θεμελιακή αναθεώρηση της δικής του συμπεριφοράς.. Δεν πρέπει να ταυτίζεται αυθόρμητα με ορισμένα πρόσωπα, για να συμμετέχει τελικά στα βιώματά τους.. Επομένως δεν ξεκινά από το «είναι» τους που το έχει συλλάβει διαισθητικά αλλά συνθέτει τις συνολικές διαδικασίες από τις εκδηλώσεις και τις πράξεις τους», (σ.. Π.. Β.. Μπ.. Μπρεχτ: Ο Μπρεχτ ερμηνεύει Μπρεχτ, εκδ.. «Νέα Σύνορα», 1977, σελ.. 99).. Από τα πιο πάνω αλλά κι από άλλα κείμενα προκύπτει οτι για τον Μπρέχτ¨η δραματουργική λειτουργία είναι μια αυστηρή κριτική διαδικασία που ξυπνά τη δραστηριότητα του θεατή, τον εξαναγκάζει να σκέφτεται διαλεκτικά, να παίρνει αποφάσεις και να αποκτά γνώσεις.. (σ.. Το ίδιο, σελ.. 85-86).. Συμπερασματικά , η δραματουργία [η τέχνη] για τον Μπρέχτ είναι μια διαδικασία λογικό,νοηματική, κριτική, αντίθετη τελείως τόσο από τις παραδοσιακές όσο και από τις σύγχρονες ιδεαλιστικές θεωρίες για την αντίληψη της τέχνης σαν «διαίσθηση» και «ενόραση».. Αλλά ας μπούμε στο επίμαχο θέμα της αριστοτελικής δραματουργίας.. Εκτός από μια νύξη –σημαντική όμως- που κάνει ο Αριστοτέλης για την ποίηση σαν έργο «ευφθούς και μανικού» [νύξη που δείχνει την οξύνοιά του γιατί δείχνει οτι διαισθανόταν και κάποιες μη συνειδητές διεργασίες της καλλιτεχνικής δημιουργίας] η Ποιητική του είναι το μεγαλύτερο ντοκουμέντο αισθητικής της αρχαιότητας που δίδαξε με τη μεγαλύτερη συνέπεια μια λογική νοησιαρχική αντίληψη της τέχνης αντίπαλη όλων των «υπέρλογων» θέσεων της εποχής του, και αργότερα από τους νεοπλατωνικούς ενοραματικούς ως τους νεώτερους ιρανοσιοναλιστές της εποχής μας σαν τον Μπενεντέτο Κρότσε και τους σύγχρονους μεταφρουδικούς ζηλωτές μιας απόλυτης παντοδυναμίας του «ασυνείδητου».. Ο Αριστοτέλης είναι εκείνος που επεσήμανε με περίτρανο τρόπο τη βαθύτατη νοησιαρχική δομή των φανταστικών γενών.. Γράφει στην Ποιητική του.. «Η μεταφορά είναι η απόδοση σ΄ένα πράγμα ενός ονόματος που ανήκει σ΄άλλο πράγμα.. [Αυτό γίνεται με μια λειτουργία που πραγματοποιείται] είτε από το γένος στο είδος –πχ.. «νηύς δε μοι ηδ΄έστηκεν» - «το πλοίο μου στέκει εδώ» [Οδύσσεια].. Α 185 – [αντί ορμεί, αγκυροβολεί] γιατί το ορμείν είναι ένας ειδικός τρόπος του στέκομαι [εστάναι].. [Άλλη λειτουργία της μεταφοράς είναι] από το είδος στο γένος.. Όπως¨ «η δη μυρι΄Οδυσσεύς εσθλα εοργέν»- «αληθινά, μύρια καλά έπραξεν ο Οδυσσέας» [Ιλιάδα ΙΙΒ272], γιατί το «μυρίο» σημαίνει πολύ, και ακριβώς [ο ποιητής] το μεταχειρίστηκε στη θέση του γενικού πολλά.. [Τέλος] από το είδος στο είδος¨ «χαλκώ από ψυχήν αρύσας» -«τούβγαλε την ψυχή με το μαχαίρι» [Εμπεδοκλής.. Όπως σχολιάζει ο Συκουτρής΄ «του έβγαλε με το μαχαίρι τη ζωή, σαν να την ανέσυρε από ένα πηγάδι».. ] Ακόμη «ταμών ατειρέι χαλκώ»- «με τη σκληρή [κούπα] ‘εκοψε [την επιφάνεια του νερού].. Εδώ [ο ποιητής] αντί να πει «ερύσαι [-αντλώ] το αντικαθιστά με το ταμείν[-κόβω], κι αντί να πει ταμείν το αντικαθιστά με το αρύσαι».. Ποιητική, ΧΧΙ 2-6, 1457 β.. ).. Όπως διαπιστώνει ο αναγνώστης η όλη λειτουργία της μεταφοράς¨ «από το γένος στο είδος», «από το είδος στο γένος», «από το είδος στο είδος», είναι καθαρά μια λογική διαδικασία.. Μιλώντας για την αριστοτελική έννοια του καθόλου, ο Συκουτρής γράφει ότι αυτή έχει την προέλευσίν της εις την λογική και κατά βάθος έχει αυστηρώς λογικόν χαρακτήρα.. Η έξαρσις δε ακριβώς μιας καθαρώς λογικής ιδιότητας εις το αντικείμενον της καλλιτεχνικής δημιουργίας είναι σύμφωνος προς τον νοησιοκρατικόν χαρακτήρα της όλης Ποιητικής…» (σ.. Ι.. Συκουτρή: Εισαγωγή στην «Ποιητική», εκδ.. «Εστία», 1937, σελ.. 65).. Καθώς παρατηρεί εύστοχα ο Γκαλβάνο Ντέλα Βόλπε, ο Αριστοτέλης είναι ο πρώτος που διείδε τον δισυπόστατο χαρακτήρα της ποιητικής δημιουργίας σαν «εικόνα νόημα», που είναι γι’ αυτόν κυρίαρχη γνωσεολογική αρχή.. Με άλλα λόγια: δεν υπάρχει εικόνα (αίσθηση), χωρίς νόημα (λογική).. Κι αντίθετα: δεν υπάρχει νόημα χωρίς εικόνα.. Galvano Della Volpe: Poetica del Cinquecento, Laterza, 1954, σελ.. 44).. «Βλέπω (αίσθηση) – είπε ο Αριστοτέλης – σημαίνει: ξεχωρίζω, επιλέγω, κρίνω, συγκρίνω, άρα σκέφτομαι).. Πως είναι δυνατό να χωρίζουν οι αδιάλλακτοι, έτσι με το μαχαίρι, τις ανάγκες μας (τις αισθήσεις μας) και να τις αποκλείουν από κάθε συνειδησιακή συμμετοχή της ανθρώπινης δραστηριότητας: Και πως είναι δυνατό πολυπλοκότερες καταστάσεις – όπως η τέχνη – που είναι βαθύτατη σπουδή, κατάταξη, σύνθεση, σύγκριση, υπολογισμός, μέτρηση, κρίση, επιθυμίες, εικόνες, φαντασία), όλα αυτά νάνε εντελώς ξένα από κάθε έννοια, από κάθε «σημαντική», από κάθε σχέση με τη θαυμαστή πραγματικότητα, απομακρυσμένα εντελώς από το συνειδησιακό ψυχισμό μας:.. Πέντε χρόνια έκανε ο Λεονάρντο να ζωγραφίσει την «Τζοκόντα», είκοσι χρόνια ο Γκαίτε να γράψει τον Φάουστ, έγραφε και έσβηνε διαρκώς ο Σολωμός, έγραφε και ξανάγραφε ο Μουσόργκσκι τον «Μπόρις Γκουντούνοφ».. Ο "Γκουντούνοφ" και η "Χοβάνσινα" αποτελούν τα δύο μέρη μιας ιστορικής τριλογίας για την παλιά τσαρική Ρωσία, η οποία έμεινε ανολοκλήρωτη, εξαιτίας του καταρακωμένου - στα τελευταία του - βίου του δημιουργού τους), κατατάσσει τον Μούσοργκσκι στην πρώτη σειρά των διαπρεπών δημιουργών της όπερας.. Η "Χοβάνσινα", όμως, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕΤΡΙΟ ΕΡΓΟ! Με όλο το σεβασμό το ιστορικό θέμα του είναι αδύνατο και η δραματική εκδοχή του στο λιμπρέτο των Μούσοργκσκι - Στάνοφ, ασθενής.. Εξάλλου η μουσική ενορχήστρωσή του, παραπαίουσα και "Ευρωπαϊζουσα", δεν διαθέτει την ακτινοβολία, τη δύναμη, την ελευθερία και ευρύτητα και τις δραματικές συγκρούσεις του "μύθου" του "Γκουντούνοφ".. Δεν είναι τυχαίο, ότι αντίθετα από άλλα μελοδράματα του Μούσοργκσκι η "Χοβάνσινα" ανέβηκε καθυστερημένα - το 1959 από τον Σοστακόβιτς - και από τότε σπανιότατα παιζόταν από τα λυρικά θέατρα της πρώην ΕΣΣΔ.. Δείτε εδώ: Ο "ΧΡΥΣΟΣ ΠΕΤΕΙΝΟΣ" ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΡΟΥΤΖΙΝΑ ΑΥΓΑ! ) Πως τολμάνε οι αδιάλλακτοι να ισχυρίζονται ότι τα έργα της τέχνης γίνονται αποκλειστικά από ασυνείδητες παρορμήσεις; Πώς βρίσκονται και μερικοί καλλιτέχνες να λένε τις ίδιες ανακρίβειες, σαν αυτές που λένε οι άνθρωποι των γραφείων, αυτοί ακριβώς που δεν αισθάνθηκαν ποτέ το ρίγος, το πάθος, αλλά και την επιστήμη της τέχνης;.. Το πιο βαθύ χαρακτηριστικό της αριστοτελικής Ποιητικής είναι ο αδιάλλακτος ρασιοναλισμός της.. Δείτε εδώ κείμενό μου για τον Αριστοτέλη: ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΕΧΤΙΚΟ ΥΛΙΣΜΟ ) Εδώ ακριβώς συμπίπτει ο Μπρεχτ με τον Αριστοτέλη: τόσο ο ένας, όσο κι ο άλλος συμφωνούν ότι η τέχνη είναι νοηματική – κριτική λειτουργία, χωρίς εντούτις και οι δύο ν’ αποκλείουν εντελώς τη συμμετοχή και των άλλων στοιχείων του ψυχισμού μας.. Και ο ένας και ο άλλος απορρίπτουν την άποψη ότι η τέχνη είναι τάχα αποκλειστικά και μόνο: «διαίσθηση», «αυθορμητισμός», «ασυνείδητος λόγος», «υπέρλογη κατάσταση», Παραλήρημα», «μεταρσίωση», «άφατο και άρρητο», «απόκρυφος λόγος», και άλλα πολλά που είπαν χωρίς φειδώ όλοι οι ιρασιοναλιστές όλων των εποχών, από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας.. Εδώ είναι υποχρεωτική μια παρένθεση: ο νεοθετικισμός παρουσιάστηκε στην κονίστρα των ιδεών σαν αντίπαλος του «ιδεαλισμού», της «μεταφυσικής», και του «διαισθητικού λόγου».. Υποστήριξε ότι τα πάντα προκύπτουν από το «συντακτικό σύστημα της λογικής ανάλυσης», αποκλείοντας κάθε αναφορά σε κάτι που είναι «έξω από την ίδια», δηλαδή απέκλεισε κάθε αναφορά με την έννοια της παρουσίας του πραγματικού.. Οι νεοθετικιστές – όχι εντελώς άδικα – λοιδώρησαν την παραδοσιακή κριτική και την χαρακτήρισαν: «διαισθητική», «ενοραματική», με μια λέξη, «αντιεπιστημονική», σε αντίθεση  ...   των σημερινών αδιάλλακτων αντιαριστοτελικών μπρεχτικών).. Αντίθετα, θα διαπίστωνε στον Μπρεχτ απόψεις, σαν κι αυτές:.. «Η απόλαυσή μας στο θέατρο μάλλον είναι λιγότερη από των αρχαίων, αν και ο δικός μας τρόπος συμβίωσης μοιάζει ακόμη αρκετά με τον δικό τους, άλλωστε γι’ αυτό είναι ακόμη δυνατή η απόλαυση.. Ιδιοποιούμαστε τα αρχαία έργα μέσω μιας σχετικά νέας διαδικασίας, του αισθήματος του “συμπάσχειν”με τους ήρωες, πράγμα που οι αρχαίοι δεν υπολόγιζαν και πολύ».. Μπρεχτ, όπ.. π.. σελ.. 239).. Εκείνο που ιδιαίτερα ενοχλεί τον Μπρεχτ δεν είναι η δραματουργία του Αριστοτέλη (που ήταν το αποτέλεσμα της πιο βαθιάς σπουδής πάνω στο θέατρο των κλασικών), αλλά οι «αρχαίες συνταγές», (σ.. Μπρεχτ, το ίδιο, σελ.. 239), τόσο για τα παλιά έργα, όσο και τα καινούργια.. Ναι, οι συνταγές στην τέχνη είναι η αναίρεσή της.. * * *.. Ο Αλτουσέρ επιστρατεύει και τον Μπρεχτ σαν σύμμαχό του στις αντιουμανιστικές και ιρασιοναλιστικές θέσεις του.. Λ.. Αλτουσέρ: Το «Piccolo teatro», Μπερτολάτσι και Μπρεχτ, IV κεφ.. Από το βιβλίο Για τον Μαρξ, μετ.. Τ.. Καφετζή, «Γράμματα», 1978, σελ.. 129-151).. Ας δούμε το θέμα από πιο κοντά:.. Χωρίς άλλο η δραματική καμπύλη της δομής στη σύγχρονη δραματουργία, δεν ακολουθεί ασφαλώς τα θέσφατα της αριστοτελικής δραματουργίας.. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι στη σύγχρονη δραματουργία εξέλειπε κάθε «δραματικό τόξο», κάθε διαγραφή της ψυχολογίας των ηρώων, κάθε αιτιοκρατική σχέση, όπως ισχυρίζονται με ουρανομήκη ανακρίβεια μερικοί ποικιλώνυμοι «πρωτοποριακοί».. Με τέτοια κριτήρια, βέβαια, δεν διασώζεται ούτε ο Μπρεχτ – διανοητής, δημιουργός, και εισηγητής πρωτοποριακών αντιλήψεων.. Ο μαρξιστής Μπρεχτ μιλά ασφαλώς για μια «ψεύτικη συνείδηση», για μια ψεύτικη και αντιδραστική αστική ιδεολογία για μια δραματουργική παραδοσιακή φθαρμένη, και κάνει βαθύτατο διαχωρισμό ανάμεσα στο ρηξικέλευθο «έπος» και το παραισθησιογόνο «δράμα».. Αλλά τόσο αυτός, όσο και ο Μαρξ, είναι βαθύτατα ρασιοναλιστές, ουδέποτε διανοήθηκαν να ανοίξουν ένα αγεφύρωτο βάραθρο ανάμεσα στον συνειδητό και τον ασυνείδητο κόσμο μας, όπως υποστηρίζει ο Αλτουσέρ.. Γράφει ο Μπρεχτ: «Και τι θα γίνει με την τέχνη που αντλεί τα αποτελέσματά της από στραβές, αποσπασματικές, σκοτεινές περιγραφές; Τι θα γίνει με την τέχνη των αγρίων, των τρελών, των παιδιών;».. Και απαντά: «Είναι ίσως δυνατό να ξέρουμε τόσα πολλά και να συγκρατούμε τόσο καλά αυτά που ξέρουμε, ώστε να μπορούμε να ωφεληθούμε ακόμα κι από τέτοιες περιγραφές.. Όμως για μας υπάρχει η υποψία ότι οι πολύ υποκειμενικές περιγραφές παράγουν αντικοινωνικά αποτελέσματα».. Μπρεχτ: Παράρτημα στο «Μικρό όργανο», στο βιβλίο Από τον Αριστοτέλη στον Μπρεχτ, εκδ.. «Κάλβος», σελ.. 279-280).. Αυτά που γράφει ο Μπρεχτ είναι ένας «ξεκάθαρος λόγος»: παραδέχεται ότι «μπορούμε να ωφεληθούμε» και από την τέχνη των αγρίων, των τρελών και των παιδιών, που θα πει ότι στην τέχνη υπεισέρχεται το υποκειμενικό στοιχείο και οι «ασυνείδητες δομές».. Εντούτοις και εδώ δεν παύει να υπάρχει πάντοτε το διαλεκτικό στοιχείο της ασυνείδητης και της συνειδητής – νοητικής συνεισφοράς.. Τελικά το έργο οργανώνεται μέσα από μια ενσυνείδητη και συνεχή έλλογη εγρήγορση: ένας τρελός ουδέποτε δημιουργεί – όπως παραδέχεται η σύγχρονη ψυχιατρική – παρά μόνο όταν βρίσκεται σε «φωτεινά διαλείμματα», που σημαίνει ότι για να κάνει τέχνη λειτουργεί με τις συνειδητές δυνάμεις του ψυχισμού του.. Όταν είναι κάτω από την επήρεια της ασθένειας, δε δημιουργεί.. Στον καιρό μας ακριβώς έγινε φανερή η σημασία του υποκειμενικού στοιχείου της τέχνης και η σχετική ελευθερία της στη σχέση της με τις πραγματικές δομές.. Μερικά από αυτά τα πρωτοποριακά έργα είναι ότι καλύτερο έχει να μας δόση ως τώρα ο πολιτισμός μας.. Αυτός, όμως ο υποκειμενισμός και η ελευθερία, δε σημαίνει απεμπόληση κάθε κοινού κώδικα και ανατροπή κάθε νοοκρατικής διαδικασίας κάθε επικοινωνίας, όπως ισχυρίζονται οι αδιάλλακτοι.. Τέτοιου είδους απόλυτες υποκειμενικές μορφές αναμφίβολα παράγουν, όπως λέει ο Μπρεχτ, «αντικοινωνικά αποτελέσματα».. Η προσπάθεια εξάλλου του Αλτουσέρ να παρουσιάσει τον Μπρεχτ σαν οπαδό του «ασυνείδητου» αποτελεί παραμόρφωση των ιδεών του μεγάλου Γερμανού θεωρητικού, και καλλιτέχνη.. Ο Μπρεχτ είναι εντελώς κατηγορηματικός στο ρασιοναλισμό του: «Τα λάθη κι οι πλάνες μερικών φουτουριστών είναι ολοφάνερα.. Βάλανε πάνω σ’ ένα γιγάντιο κύβο ένα γιγάντιο αγγούρι, βάψανε το σύνολο κόκκινο και το ονομάσανε “απεικόνιση του Λένιν”.. Αυτό που θέλανε ήτανε ο Λένιν να είναι απαρόμοιαστος με κάθε τι που ειδώθηκε ποτέ.. Αυτό που πετύχανε ήτανε η εικόνα τους να μη μοιάζει με καμιά εικόνα που ειδώθηκε ποτέ.. Η εικόνα δε θα ‘πρεπε να θυμίζει τίποτα απ’ ότι ξέραμε απ’ τον παλιό, καταραμένο καιρό.. Δυστυχώς δε θύμιζε ούτε τον Λένιν.. Αυτά είναι φοβερά περιστατικά.. Όμως μ’ αυτά δεν αποκτούν βέβαια δίκιο τώρα τον Λένιν, η τεχνοτροπία τους όμως δε θυμίζει επουδενί λόγω τον αγωνιστικό τρόπο του Λένιν.. Αυτό είναι επίσης ολοφάνερο.. Πρέπει να διεξάγουμε τον αγώνα ενάντια στο φορμαλισμό σαν ρεαλιστές και σοσιαλιστές».. Μπρεχτ: Για τον ρεαλισμό, για το αστυνομικό μυθιστόρημα, εκδ.. «Πλανήτης», 1974, σελ.. 9).. · Η ρεαλιστική αντίληψη του Μπρεχτ είναι ευρύτατη: η τέχνη είναι δημιουργική μορφή, δεν είναι παθητική μηχανική αντιγραφή του πραγματικού.. Αλλά ούτε και κάτι αντίθετο προς το πραγματικό, όπως με ανακρίβεια είπανε κατά καιρούς, τόσοι ιδεαλιστές φιλόσοφοι από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας.. Ο Μπρεχτ δεν προσδιορίζει μια για πάντα τον ρεαλισμό με βάση ορισμένα πρότυπα – όπως αντίθετα ήθελε ο Λούκατς (Δείτε εδώ: Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ , Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ - Ο Μαρξ και ο Γκαίτε (του Georg Lukacs) ) που υποστήριζε σαν απαρασάλευτα πρότυπα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού την κλασική τέχνη των Ελλήνων, τον Τολστόι (ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΪ ) ή τον Μπαλζάκ.. Η έννοια του ρεαλισμού για τον μεγάλο Γερμανό δραματουργό, είναι κοινωνιολογική ιστορική: υποστηρίζει δηλαδήμια τέχνη αγωνιστική που τα εκφραστικά μέσα της κάθε φορά είναι διαφορετικά, ανάλογα με τις κοινωνικές επιταγές μιας αγωνιστικής προοδευτικής αντίληψης.. Ο Μπρεχτ δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει για την εξυπηρέτηση του ρεαλιστικού στόχου του ακόμη και εξπρεσιονιστικά ή σουρεαλιστικά στοιχεία.. Απ’ αυτή τη θέση, ρεαλιστής δεν είναι μόνο ο Κουρμπέ ή ο Γκόγια, αλλά και ο Μπεν Σαν, ο Κάντινο Πορτινάρι, ο Σικουέιρος ή ο Πικασό (Δείτε εδώ: ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΣΟ ) με τις πρωτοποριακές δομές της ζωγραφικής τους.. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Μπερχτ παραδέχεται ένα «ρεαλισμό χωρίς όρια».. (όπως θέλει ο Γκαρωντύ), μετατρέποντας έτσι το ρεαλισμό σ’ – ορθά κατά τη γνώμη μου – τις φορμαλιστικές εκείνες παρουσίες «που είναι απαρομοίαστες με κάθε τι που ειδώθηκε ποτέ», δηλαδή τις κενές εκείνες φορμαλιστικές μορφές που παρουσιάζουν έναν απόλυτα υποκειμενικό κώδικα έκφρασης, που είναι όχι αδιανόητος, αλλά ακατανόητος για όλους και δεν υποχρεώνει κανένα.. Πίσω ακριβώς από τον οντολογικό φορμαλισμό μιας ορισμένης «πρωτοπορίας», είτε αυτή το ξέρει, είτε όχι, στέκει τρομακτικά η ιδεολογία της λογοκρισίας και η διάθεση του «συστήματος» για απαγόρευση της ενοχλητικής πραγματικότητας: η τέχνη – μας λένε – «δεν πρέπει να ασχολείται με την πραγματικότητα» (Τζούλια Κρίστεβα), με τον άνθρωπο.. Δεν είναι «αφήγηση», δεν είναι «ψυχολογία», δεν είναι «ιστορία», ούτε «αναπαράσταση».. Τι είναι; Απλώς «ιερογλυφικό» (Κρίστεβα).. Δηλαδή τραύλισμα!.. Στον καιρό μας έγινε πια συνειδητό ότι η ψυχανάλυση, κάτω από ορισμένες τουλάχιστον απόψεις, είναι ένας σπουδαίος κύκλος έρευνας που προκαλεί τον αμέριστο σεβασμό μας.. Στις μέρες μας είναι, ή μπορεί να γίνει, ένα σημαντικό εργαλείο σπουδής και ερμηνείας, ιδιαίτερα στα καθέκαστα της καλλιτεχνικής πρακτικής.. Η συνετή και προσεκτική χρήση της όμως, γρήγορα μετατράπηκε σε άκριτη και επικίνδυνη κατάχρηση.. Αμφιλεγόμενα και προβληματικά ζητήματα, ή προτάσεις με ελάχιστη αποδεικτική ικανότητα, έγιναν δεκτές και πήραν θέση βεβαιωμένου επιστημονικού γεγονότος.. Προπαντός από ορισμένους σημειολόγους της λεγόμενης «φιλολογικής σημειολογίας» (Κρίστεβα, Σολλέρ, Μπαρτ, κ.. ά.. ), που προσπάθησαν να ελαχιστοποιήσουν ως τον μηδενισμό, κάθε συνειδησιακή, ορθολογιστική λειτουργία της καλλιτεχνικής διαδικασίας.. Αυτήν ακριβώς την συνειδησιακή λειτουργία την κήρυξαν σαν γλώσσα ανάξια λόγου, στο όνομα της «παντοδυναμίας του ασυνείδητου».. Αλλά η παντοδυναμία αυτή πήρε εφιαλτικές διαστάσεις: μέσα σε μια χωρίς προηγούμενο σύγχυση, και πρόκληση για την προοδευτική σκέψη, κυριάρχησε ένας απίστευτος βερμπαλιστικός λήρος, με νύξεις μυστικιστικές και με αποκορύφωση το σκοτεινό αδιέξοδο καταστάσεων που ονομάστηκαν «μεταγλώσσα με την έννοια του άρρητου», «κατάργηση της ανθρώπινης γλώσσας», «επαναφορά του ιερογλυφικού», αποθέωση του ανατολίτικου μυστικισμού και της «καβάλας»!!! Για όλους αυτούς που μιλούν με τόση άκριτη σιγουριά για «αποδόμηση του πραγματικού» - ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και πολλοί «Μπρεχτολόγοι» - είναι ανάγκη να θυμίσω, σαν κατακλείδα, τα πιο κάτω λόγια του Μπρεχτ: «Το θέατρο – και κατ’ επέκταση όλη η τέχνη για να κάνει εντυπωσιακές απεικονίσεις της πραγματικότητας πρέπει να στρατευθεί στην πραγματικότητα».. 244).. http://politikokafeneio.. com.. Η τραγική περίπτωση Κωσταλέξι διαψεύδει τον Τσόμσκυ για την γλωσσική κατάκτηση! ›.. Παρ, 30/09/2011 - 01:52 — john29.. "τόσο ο ένας, όσο κι ο άλλος συμφωνούν ότι η τέχνη είναι νοηματική – κριτική λειτουργία, χωρίς εντούτις και οι δύο ν’ αποκλείουν εντελώς τη συμμετοχή και των άλλων στοιχείων του ψυχισμού μας.. ".. Θα ελεγα οτι στην τεχνη συνεισφερουν ολες μας οι αισθησεις καθως δειχνουν τον τροπο με τον οποιο αντιλαμβανομαστε τα πραγματα.. Ενα ποιημα, ενας πινακας ζωγραφικης, ενας στιχος ειναι δημιουργηματα της ανθρωπινης εγκεφαλικης διεργασιας μεσα απο τα ερεθισματα που εχει δεχτει απο το περιβαλλον γυρω του.. Συνεπως ναι η τενχη ειναι νοηματική κυρίως αλλά είναι αδύνατον να μην συμμετέχουν και άλλα στοιχεία της ψυχοσύνθεσης μας.. Γιάννης Παπδόπουλος..

    Original link path: /node/732
    Open archive

  • Title: Εξελίξεις και προοπτικές της οικονομικής συγκυρίας | ΟΥΤΟΠΙΑ
    Descriptive info: 1 + 13 =.. Τεύχος 87.. Εξελίξεις και προοπτικές της οικονομικής συγκυρίας.. Στοιχεία άρθρου.. Για να δείτε τυχόν συνημμένα αρχεία (pdf ή word) με το κείμενο του άρθρου θα πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι.. Συγγραφέας:.. Δημοφάνης Παπαδάτος.. Τεύχος:.. Σελίδα:.. 13.. Διάθεση κειμένου:.. Αρχικές παράγραφοι.. Δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ και οι προεκλογικές εξαγγελίες για άσκηση φιλολαϊκής οικονομικής πολιτικής στέλνονται στις ελληνικές καλένδες με ασυνήθιστα γρήγορους ρυθμούς.. Η πρώτη ψυχρολουσία ήρθε με τον προϋπολογισμό, όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε προς τον εμβρόντητο ελληνικό λαό ότι η κατάσταση της οικονομίας δεν είναι τόσο «ανθηρή» όσο νόμιζε αλλά αντίθετα βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής κάνοντας στροφή 180 μοιρών στο θέμα της οικονομικής της πολιτικής.. Είναι δε σαφές πλέον ότι πρόκειται για έναν προϋπολογισμό που βρίσκεται στα χνάρια των προϋπολογισμών της Ν.. Δ.. , και ο οποίος θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα τη μείωση τού δημοσιονομικού ελλείμματος στο 9,2% το 2010, από 12,2% φέτος, κι όχι την ανακούφιση των εργαζομένων, δηλαδή είναι ένας προϋπολογισμός που θα δυσχεράνει τη θέση της εργαζόμενης πλειονότητας και θα ευνοήσει την αστική τάξη..  ...   συσχετισμό των ταξικών δυνάμεων υπέρ της να κάνει το ίδιο και σήμερα ώστε να δυναμώσει και τη διεθνή της θέση.. Σήμερα αυτό επιδιώκεται να γίνει αξιοποιώντας της «συστάσεις-πιέσεις» τής υποτιθέμενα «ανεξάρτητης» και «αμερόληπτης» γραφειοκρατίας της Ε.. , της ΕΚΤ και των διεθνών οργανισμών του κεφαλαίου (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ) προκειμένου να επιτύχει για μια ακόμα φορά μιας στρατηγικής σημασίας νίκη σε βάρος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της χωρίς ταυτόχρονα να πιεστεί σημαντικά η ίδια.. Εντούτοις σήμερα αυτός ο ίδιος παράγοντας, δηλαδή ο διεθνής, που στο παρελθόν έδωσε στην ελληνική αστική τάξη τη δυνατότητα να ανατρέψει τον αρνητικό γι’ αυτήν μεταπολιτευτικό εσωτερικό συσχετισμό ταξικών δυνάμεων, αναδεικνύεται σε παράγοντα που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε εξελίξεις οι οποίες ενδέχεται να βγάλουν την ταξική πάλη στην Ελλάδα εκτός ελέγχου με ό,τι αυτό συνεπάγεται.. Παρ, 30/09/2011 - 01:28 — john29.. Δυστυχως ο ελληνας πιστεψε πολλα χρονια στα λογια των πολιτικων και αφησε την διακυβερνηση της χωρας σε ατομα αναξιοπιστα και νοιαζοταν μονο για το προσωπικο συμφερον.. Τελικα αυτο το γεγονος του γυρισε μπουμερανγκ αφου τωρα εχει να αντιμετωπισει ολες αυτες τις συνεπειες εναντιον του.. Γιαννης Παπαδοπουλος..

    Original link path: /issues/87/13
    Open archive


  • Archived pages: 749